فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٤٧ - ٢ ـ ازدواج با زنان مشرك     

استدلالهاى كه خصم بدان تمسك كرده است، سست تر از تار عنكبوت است.

ثالثاً: تمامى موارد مزبور درباره مشركان و كافران حقيقى مى باشد اما تسرى اين احكام به اهل قبله و مسلمانان كه به يگانگى خدا و رسالت پيامبر او گواهى مى دهند و نماز را به پا مى دارند و زكات را مى دهند و روزه ماه رمضان را مى گيرند و فريضه حج را به جا مى آورند بى معنى است. پس آيا مى توانيم كه چنين افرادى را به دليل آنكه مرتكب گناه كبيره شده اند، كافر بناميم؟!

٢ ـ ازدواج با زنان مشرك:

قبل از اين دانستيد كه خوارج مخالفانشان را مشرك و كافر مى دانند. بنابر قول ازارقه تمامى مسلمانان از مرد و زن، مشرك هستند و بنابر قول ساير خوارج، مسلمانان كافرند. پس ازدواج با زنان آزاد آنها حكم ازدواج با زنان بت پرست و اهل كتاب را دارد. به همين خاطر ما بعضى سخنان آنها را نقل مى كنيم و سپس مسأله را بر كتاب و سنت عرضه مى داريم:

ابن ازرق نامه اى به عبدالله بن اباض نوشت كه در آن آمده بود: خداوند متعال مى فرمايد: (لاَ تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّي يُؤْمِنَّ ). پس خداوند دوستى با آنها، اقامت در تحت لواى آنها، قبول شهادت از آنها، اكل ذبيحه آنها، فراگيرى علم دين از آنها، ازدواج با آنها و مواريث آنها را حرام كرده است.[١]

در بيان عقايد صفريه گذشت كه از ضحاك كه خود از صفريه است، نقل شده كه او نكاح زنان مسلمان را با مردان كفّار قوم در دار تقيّه نه در دار علانيه، جايز مى دانست و منظورش از زنان مسلمان، زنان آزاد خوارج بود و مرادش از