فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٨٧ - ٢ ـ جابر بن زيد عمانى     

بن زيد از علما و محدثان مشهور و سرشناس نبوده است تا نامگذارى به او باعث گرايش مردم به طرف او شود زيرا از جابر روايات زيادى در صحاح و مسانيد وجود ندارد.

شايد سخن صواب همان باشد كه صوافى در پايان كلامش ذكر كرده است; او مى گويد: گروه اباضيه بيشترِ ايام را در اختفا به سر مى بردند و مانند ساير گروه هاى مبارز ظاهر نمى شدند و اولين ظهور اين گروه وقتى بود كه عبدالله بن اباض سر بلند كرد و به تبليغ از آن پرداخت و نامه هايى به خليفه اموى عبدالله بن مروان[١] نوشت و طبيعى است كه اين گروه به كسى نسبت داده مى شود كه در برابر خليفه قد علم كرده و نشان داده است كه او صاحب نظر است و حرفى براى گفتن دارد.[٢]

علاوه بر آن، ثابت نشده كه جابر بن زيد، اباضى بوده است و در آينده خواهد آمد كه او پشت سر حجاج نماز مى خوانده و از او جايزه دريافت مى كرده است.

٢ ـ جابر بن زيد عمانى أزدى:

او دومين فردى است كه اباضيه، به عنوان بنيانگذار و پيشواى مذهب
خود معرفى مى كنند و در كتابهاى خود از او به نيكى ياد مى كنند. قبل از اين
از اختلافى بودن تاريخ تولد و وفات او آگاه شديد. او از شخصيتهاى نيمه
دوم قرن اول هجرى است و ستاره او در آن زمان درخشيده است. او در
اصل عمانى است و در عراق زندگى كرده است. بيشتر عمرش را در بصره،