فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١١٢ - ج كشتن بى  گناهان     
گمراه شده ام و از هدايت يافتگان نخواهم بود. از اين بدترين بيراهه باز گرديد و جايگاه اصلى تان را دريابيد و بدانيد (در صورت عدم مراجعت به حق) پس از من ذلّت هميشگى شما را فراخواهد گرفت و شمشيرهاى بُرّان بر سرتان فرود خواهد آمد و ستمگران كشتن شما را سنت خويش قرار خواهند داد.[١]
ج ـ كشتن بى گناهان:
يكى از جنايتهاى وحشت آفرين آنها اين بود كه مسلمانان را مى كشتند و مشركان و اهل كتاب را پناه مى دادند.
مبرّد در كامل نقل مى كند: خوارج به طرف نهروان رفتند و مى خواستند از آنجا به طرف مداين بروند; در مسيرشان به يك مسلمان و يك نصرانى برخوردند. مسلمان را كشتند چون او را كافر مى دانستند زيرا او عقايد آنها را قبول نداشت اما درباره نصرانى سفارش نمودند كه: ذمّه پيامبرتان را درباره او مرعى داريد.
مبرّد مى گويد: واصل بن عطا با كاروانى مى گذشت كه ناگهان با خوارج برخوردند. واصل به همراهان گفت: اين، كار شما نيست. شما مداخله نكنيد. مرا با آنها واگذاريد. اين در حالى بود كه آنها در چند قدمى مرگ قرار داشتند. گفتند: كار را به تو وامى گذاريم. واصل به طرف خوارج رفت. آنان پرسيدند: تو و همراهانت چكاره ايد؟ واصل گفت: گروهى مشرك كه به شما پناه آورده اند و مى خواهند كلام خداوند را بشنوند و حد و مرز آن را بدانند. گفتند: ما هم به شما پناه داديم. گفت: پس ما را تعليم نماييد. آنها شروع كردند به تعليم احكام خود به
[١] رضى: نهج البلاغه خطبه ٥٨.