فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٢٧ - ٧ ـ تولى، تبرى، توقف     

پس بدان كه از جمله چيزهايى كه مسلمانان بدان پايبندند و آن براى آنها لازم است، دوستى و محبت با دوستان خدا و دشمنى با دشمنان خدا و تبرّى از آنهاست. پس تولّى هر مؤمنى واجب است و اين وجوب با براهين قطعى به اثبات رسيده است اما تبرّى نيز مانند تولّى واجب است. بنابراين تبرّى از فاسقان به طور عموم، چه مشركانِ در دين و چه كافرانِ در نعمت واجب است. پس تبرّى از آنها به بيان صريح كتاب عزيز و سنت مطهر واجب است.

آنگاه براى ولايت و برائت اقسامى ذكر مى كنند كه ما در ذيل، آن را ذكر مى كنيم:

١ ـ وجوب ولايت كسى يا برائت از كسى در قرآن آمده باشد مانند ولايت پيامبرانى كه نامهايشان در قرآن آمده است و مانند برائت از ابليس.

٢ ـ پيامبرى از پيامبران خدا خبر داده باشد كه فلان شخص از اهل سعادت يا شقاوت است به شرطى كه شنونده بدون واسطه از زبان خود پيامبر شنيده باشد.

٣ ـ ولايت اجمالى و برائت اجمالى بدين معنى كه مكلف بندگان صالح خدا را از اولين و آخرين و از انس و جن و ملائك تا روز قيامت دوست بدارد و بندگان سركش و عصيانگر خدا را از اولين و آخرين و از انس و جن تا روز قيامت دشمن بدارد. اين قسم سوم همان چيزى است كه از آن به عقيده انسان تعبير مى شود زيرا هر مكلفى ناچار است كه به دينى معتقد باشد.