فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٤ -       در آستانه جنگ جمل     

مرتكب مى شد چون او در آن جريان، على(عليه السلام)را از امامت و خلافت خلع مى كرد چنانكه شرح آن خواهد آمد.

٤ ـ كشمكش شيخين، طلحه و زبير بر سر امر جزئى نظير امامت جماعت، از نيات شوم و انحصارطلبى هر كدام خبر مى دهد. ببينيد مردانى را كه مى خواهند كارهاى مردم را رو به راه نمايند و پيشوايان مسلمانان باشند.

در آستانه جنگ جمل:

على در موضعى به نام «زاويه» فرودآمد. چهار ركعت نماز گزارد. صورتش را روى خاك گذاشت. از اشكهايش خاك تر شد. آنگاه دستانش را بالا برد و چنين دعا كرد: اى پروردگار آسمانها و آنچه بر آن قرار گرفته! و اى پروردگار عرش بزرگ! اين بصره است. از تو خير آن را مى خواهم و از شرش به تو پناه مى برم. پروردگارا! ما را به بهترين وجه وارد آن كن كه تو بهترين وارد كنندگانى. خداوندا! اين مردم بر من تاختند و از فرمانم سر بر تافتند و بيعتم را شكستند. خدايا! خون مسلمانان را محفوظ دار.