فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٨٥ -       موافقتنامه صلح يا پيمان نامه تحكيم     

طرفداران او شخص ديگرى را به جاى او بر مى گزينند و بايد او را از بين اهل عدل و انصاف انتخاب نمايند و حَكَم جديد ملزم است كه عهد و پيمان حَكَم قبلى و همين طور حُكمى را كه او بر اساس كتاب خدا و سنتِ رسولش(صلى الله عليه وآله وسلم)صادر كرده، رعايت نمايد و همان شرايط حَكَم در گذشته، درباره او نيز مرعى است و اگر يكى از دو امير قبل از صدور حُكم، وفات يابد پيروان او شخص ديگرى را كه عدلش مورد قبول آنها باشد، انتخاب مى نمايند. اين قضايا در فضاى امن و سالم و صلح و آرامش برگزار مى گردد.

٦ ـ حكمان در برابر خدا متعهد مى شوند و پيمان مى بندند كه از خود اجتهاد نكنند و حكم ظالمانه اى صادر ننمايند و وارد امور مشتبه نشوند و از حكم كتاب خدا و سنت رسول او تجاوز ننمايند. اگر خلاف اين كردند مردم ملزم به رعايت حكمشان نخواهند بود و مسئوليتى نخواهند داشت و حكم صادره با شرايطى كه نسبت به هر دو امير و هر دو حَكَم و هر دو گروه در اين مكتوب آمده، لازم الاجرا است و خداوند نزديكترين گواه بر آن و بهترين نگهبان آن است. در اين مدت جان و مال و عيال مردم در امان است و سلاحها بر زمين و راه ها باز است و حاضر و غايبِ هر دو گروه از امنيتِ يكسان برخورداند.

٧ ـ حكمان بايد جايى را با فاصله مناسب از هر دو گروه عراقى و شامى اختيار نمايند و هيچ كس بدون اجازه و رضايت آن دو حق حضور در جلسه شان را ندارد و مسلمانان آنها را تا پايان ماه رمضان[١] مهلت مى دهند و اگر مصلحت ديدند مى توانند زودتر از اين موعد به پايان برسانند و اگر خواستند مى توانند بعد