فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢١١ - ١٣ ـ قيام طواف بن غلاق     

عليه آنان شوريدند و همه شان را از بين بردند.[١]

١١ ـ قيام زياد بن خراش عجلى:

زياد بن خراش عجلى با سيصد سوار قيام كرد و در سرزمين «مسكن» از مناطق عراق سكنى گزيد. زياد گروهى از سواران را به فرماندهى سعد بن خذيفه يا شخص ديگرى به جنگ او فرستاد و او آنها را از بين برد در حالى كه درگير و دار جنگ تا محل مائد رسيده بودند.[٢]

١٢ ـ قيام معاذ طايى:

مردى از طى كه او را معاذ مى ناميدند نيز عليه زياد قيام كرد. او در سال ٥١ با سى نفر در كنار نهر عبدالرحمن بن ام الحكم مستقر شد. زياد شخصى را به سركوبى آنان فرستاد كه معاذ و يارانش را كشت و به قولى معاذ پرچمش را وارونه كرد و تسليم شد.[٣]

١٣ - قيام طواف بن غلاق:

زياد بن ابيه در ماه رمضان سال ٥٣ در كوفه درگذشت. معاويه پس از او فرزندش، عبيدالله بن زياد را در سال ٥٥ به ولايت بصره منصوب كرد. رفتار او با خوارج همان رفتار پدرش بود; بر آنها سخت گرفت و گروه زيادى از آنها را كشت. روزى به او خبر دادند كه گروهى از خوارج در بصره دور مردى به نام