فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٦٥ -       ٣ ـ عمران بن حطان     

تاريخ طبرى نقل كرده است، معلوم مى شود كه قطرى در سال ٧٧ هجرى در گذشته است. خداوند خود آگاه است.

٣ ـ عمران بن حطان سدوسى بصرى (ت ٨٤):

عمران بن حطان سدوسى بصرى خارجى، كسى است كه ازعايشه روايت كرده و صالح بن سرج از او روايت كرده است. عقيلى گفته است كه روايت او قابل عمل نيست و گفته است: او خارجى بود. موسى بن اسماعيل از عمرو بن علا كه جرز را درك كرده است، روايت مى كند كه صالح بن سرج از عمران بن حطان و او از عايشه درباره حساب قاضى عادل، برايمان روايت كرده است. مى گويم: بهتر است ضعف اين حديث به صالح يا به افراد بعد از او نسبت داده شود زيرا عمران شخصاً آدم راستگويى بوده است. يحيى بن ابى كثير و قتاده و محارب بن دثار از او روايت كرده اند. عجلى مى گويد: او از تابعين بوده و مورد اعتماد مى باشد. ابو داود مى گويد: در بين اهل هواء راستگوتر از خوارج يافت نمى شود. آنگاه از عمران بن حطان و ابو حسان اعرج نام مى برد.

قتاده مى گويد: او (عمران بن حطان) در نقل حديث متهم شناخته نشده است. يعقوب بن شيبه نقل مى كند كه شنيده است: عمران بن حطان دختر عمويى داشته كه بر مذهب خوارج بوده است. با او ازدواج مى كند تا او را از اين راه باز دارد. اما دختر او را به مذهب خود برمى گرداند. عمران در شعر از همترازان جرير و فرزدق به حساب مى آيد. اوست كه گفته است:

حتى متى تسقى النفوس بكأسها