فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٠٢ -       جهت سوم مرتكب كبيره وخلودش در آتش     

مسلمان را به او مى داد و نبايد از فىء سهمى به او اختصاص مى داد و بايد او را از زمره اسلام خارج مى ساخت.[١]

در اينجا بحث از اين كه آيا مرتكب كبيره مؤمن است يا كافر؟ به پايان مى رسد و وقت آن مى رسد كه از جهت سوم بحث شود و آن عبارت است از: آيا مرتكب كبيره در آتش مخلّد است ـ اگر توبه نكند ـ يا پس از دخول در آتش دوباره از آن بيرون آورده مى شود و خلود مخصوص كافران است؟

جهت سوم: مرتكب كبيره و خلودش در آتش:

اكثر مسلمانان بر اين باورند كه خلود مخصوص كافر است نه مسلمان هر چند مسلمان گناهكار بوده و مرتكب كبيره شده باشد .خوارج و معتزله بر اين باورند كه اگر مسلمان بدون توبه از دنيا برود در آتش مخلّد مى شود. از آنجا كه اين مبحث به بررسى ادله خوارج در مسأله مزبور اختصاص دارد، ما به ذكر ادلّه آنها بسنده مى كنيم، اما آنچه كه اكثر مسلمانان براى عدم خلود بدان استدلال كرده اند، بايد در جاى خود ملاحظه شود. پس مى گوييم: خوارج به آياتى چند استدلال كرده اند:

١ ـ خداوند سبحان مى فرمايد: (وَ مَنْ يَعْصِ اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَ لَهُ عَذَابٌ مُهِينٌ)[٢] و شكى نيست كه فاسقان از كسانى اند كه با ترك فرايض و ارتكاب معاصى، خدا و رسول او را عصيان كرده اند.