فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٠٠ -       دلايل خوارج بر اينكه ارتكاب معاصى كفر است     
(وَ أَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ * فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُورًا... إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ).[١] معنى «لن يحور» آن است كه او در آخرت زنده نخواهد شد.
١٥ ـ (فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَ مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ * تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيهَا كَالِحُونَ * أَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ) .[٢]
نحوه استدلال: فاسق از كسانى است كه وزنه اعمالشان سبك است و كسى كه وزنه اعمالش سبك باشد بر حسب ظاهر آيه، مكذّب است و مكذّب، بالاتفاق كافر است.
بررسى:
منظور از موصول در (وَ مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ) همه آن كسانى نيستند كه وزنه اعمالشان سبك است; چه مكذّب آيات خداوند باشند و چه مصدق آن تا هم مؤمن را در بر بگيرد و هم فاسق را، بلكه منظور قسم خاصى از اين افراد است يعنى منظور كسانى اند كه وزنه اعمالشان به خاطر تكذيب، سبك است; نه به خاطر چيز ديگر. نظير ارتكاب كبيره با تصديق. آنچه كه در آيه قبل ذكر كرديم اين جواب را روشن مى سازد. مراجعه كنيد.[٣]
[١] انشقاق: ١٠ ـ ١١ و ١٤ «و اما كسى كه نامه اعمالش از پشت سر به او داده مى شود به زودى فرياد مى زند كه واى هلاك شدم... او گمان مى كرد كه در آخرت زنده نخواهد شد.»
[١] مؤمنون: ١٠٢ ـ ١٠٥ «پس كسانى كه وزنه اعمالشان سنگين باشد آنان رستگارانند و كسانى كه وزنه اعمالشان سبك باشد آنان كسانى اند كه به خودشان ضرر زده و در جهنم ماندگارند شعله هاى آتش به صورتهايشان نواخته مى شود و در آنجا چهره محزونى دارند. آيا آيات ما بر شما خوانده نشد كه شما به تكذيب آن برخاستيد.»
[١] به آيات ٩ ـ ١١ سوره قارعه مراجعه شود.