فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٤٤ - ١ ـ فرزندان مشركان     

سنت نبوى به جواز قتل او تصريح شده باشد.

از اين نظر، اسلام خون مسلمان ذمى، كافر غير حربى و وابستگان آنها را حرام كرده است زيرا فرزندان هر چند محكوم به هيچ تكليفى نيستند، اما در احكام، تابع والدين خود هستند و اين از مواردى است كه حتى دو فقيه هم در آن اختلاف ندارند.

اما كافر حربى، خونش هدر است ولى كودكان و فرزندان او جز در مواضع خاصى خونشان هدر نيست. ابن قدامه مى گويد: از اهل حرب، سه دسته به اسارت گرفته مى شوند: زنان و كودكان. كشتن آنها جايز نيست و به مجرد اسارت، مملوك مسلمانان مى شوند زيرا پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)از كشتن زنان و كودكان نهى فرموده است (و اين، متفق عليه است) و او خودش وقتى آنها را اسير مى گرفت، مملوك قرار مى داد.[١]

اين سخن فقيه اهل سنت بود و امّا شيعه: شيخ طوسى مى گويد: آدميان بر سه نوعند: زنان، كودكان، مبهم و بالغِ غير مبهم. اما زنان وكودكان به مجرد اسارت، مملوك مى شوند.[٢] محقق حلّى مى گويد: جانب چهارم، درباره اسيران است و آنان زنان و مردانند. زنان با اسارت مملوك مى شوند هر چند جنگ برپا باشد و كودكان نيز حكم زنان را دارند.[٢]

در اين زمينه فتاواى ديگرى نيز از فقهاى اسلام به صورت مستفيضه
آمده است كه آنان در اين مورد، از سخنان پيامبر و خلفاى او، متابعت
نموده اند.