فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤١ - گردهمايى مهاجرين و انصار براى بيعت با على     

پس از كشته شدن عثمان، اميرالمؤمنين على فرزند ابوطالب در شرايطى خلافت را بر عهده گرفت كه فتنه همه جا را فراگرفته بود و جامعه اسلامى دچار تفرقه و از هم پاشيدگى شده بود و مصيبت بر مردم رو آورده بود و مردم دسته دسته شده بودند و مالداران غرق در هوا و هوس شده بودند.

يك عده از مسلمانان آگاه در پرتو ايمان دريافته بودند كه حاكميت اسلامى از جاده حق خارج شده و آن زيبايى حكومت زمان پيامبر و شيخين را از دست داده است و همين مسلمانان بودند كه بر حكومت شوريدند و خليفه را به قتل رساندند و قبل از آنكه او را به خاك بسپارند، آمدند تا براى رو به راه كردن امور و راست كردن كژيها و اصلاح فسادها كسى را برگزينند و او جز امامى شناخته شده به ورع و تقوى و شجاعت و دليرى كس ديگرى نبود.

يك عده اى ديگر بودند كه در لذايذ دنيا و زخارف آن فرو رفته بودند و از متاعهاى آن انباشته بودند و از زرهاى سفيد و زرد آن ثروت هنگفتى بهم زده بودند و املاك و خانه هاى مجلّل و قصرهاى مرتفع در اختيار داشتند; مال خدا را چنان مى بلعيدند كه شتر علف بهارى را; گويا دنيا براى آنها خلق شده است. اينان كسانى بودند كه نمى خواستند پس از قتل خليفه رشته كار از دستشان خارج شده و به دست كسى بيفتد كه سرزنش هيچ سرزنشگرى او را از خدا باز نمى دارد و همه امت اسلامى در پيش او يكسانند.