فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٥١ - ٣ ـ ازدواج با زن كافر غير مشرك     

آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ).[١]

٢ ـ (وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلاً أَنْ يَنْكِحَ الُْمحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ فَمِمَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ مِنْ فَتَيَاتِكُمُ الْمُؤْمِنَاتِ وَ اللهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْض فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ) .[٢]

براى منع، از دو راه به اين آيه استدلال شده است:

الف ـ آيه به كسى كه براى ازدواج با زنان آزاد مؤمن توانايى پرداخت مهر و نفقه را ندارد، دستور مى دهد كه با كنيز مؤمن ازدواج نمايد زيرا مهرهاى آنها كمتر و مصارفشان عادةً سبكتر است. پس اگر در چنين حالتى ازدواج با زن كافر جايز باشد لازم مى آيد كه ازدواج با كنيز مؤمن همراه با ازدواج با زن آزاد كافر جايز باشد و حال آنكه احدى قائل به اين معنى نيست چون در اين مورد بين آزاد و كنيز جمع مى شود.

ب ـ توصيف به مؤمنات در آيه: (مِنْ فَتَيَاتِكُمُ الْمُؤْمِنَاتِ)اقتضا مى كند كه ازدواج با زنان كافر در صورت استطاعت مالى جايز نباشد و اين تنها بدان خاطر