فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٥٨ - ٣ ـ ازدواج با زن كافر غير مشرك     

لَكَ أَزْوَاجَكَ الْلاَتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ )[١] روشن است كه مراد آيه ازدواج دايم است زيرا در بين زنان پيامبر، زن متعه اى وجود نداشت.

البته مراد از اين كلام خداوند سبحان: (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً)[٢] به قرينه «فما استمتعتم» همان ازدواج موقت است; علاوه بر اين، روايات زيادى در حد تضافر در تأييد آن وارد شده است.

هر چند احتمال دارد كه آيه مزبور با نهىِ كه در سوره بقره و ممتحنه وارد شده است، منسوخ شده باشد ليكن همانطور كه قبل از اين دانستيد، آن دو آيه بر موضوع مورد بحث دلالتى ندارند چه رسد به آنكه ناسخ باشند. علاوه بر اين، سوره مائده آخرين سوره اى است كه بر پيامبر نازل شده است. از اين رو مى تواند ما قبل خود را نسخ كند و خود نسخ نشود.

عياشى از على(عليه السلام)نقل مى كند كه فرمود: بعضى از قرآن بعضى ديگر را نسخ مى كند و بايد آخرين دستور پيامبر را اخذ نمود و آخرين سوره اى كه براو نازل شد، سوره مائده است كه ماقبل خود را نسخ مى كند و چيزى آن را نسخ نمى كند.[٣]

تا اينجا آنچه كه در اين مسأله به قرآن كريم مربوط مى شد، به پايان رسيد اما بحث از سنت به محل خودش موكول مى شود و ما در بحثهاى فقهى مان مسأله را روشن نموده ايم.

اين آخرين سخن درباره عقايد و اصول خوارج بود اما بحث درباره سران