فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٥٥ - فرقه سوم بيهسيه     

اينجا بود كه ابوبيهس اولين نظريه خود را مطرح نمود زيرا او معتقد بود كه در اينجا يك راه افراط وجود دارد و يك راه تفريط و حق همان راه وسط است. او بر خلاف نافع، معتقد بود: دشمنان ما مانند دشمنان رسول خداست و زندگى با آنها جايز است همانگونه كه مسلمانان در خلال اقامتشان در مكه چنين بودند و احكام مسلمانان بر آنان جارى مى شود و معتقد بود كه ازدواج با آنها و ارث آنها جايز است زيرا آنان منافقينى هستند كه اسلام را ظاهراً پذيرفته اند و نزد خدا حكم مشركان را دارند.

مبرّد مى گويد: در آن زمان خوارج داراى سه عقيده بودند:

١ ـ عقيده نافع درباره برائت، تعرض، حلال شمردن امانات و كشتن كودكان;

٢ ـ عقيده ابوبيهس كه بيان نموديم;

٣ ـ عقيده عبدالله بن اباض كه در بين عقايد گمراه نزديكترين عقيده به اهل سنت است.

بيهسيه خود، به چند فرقه تقسيم مى شود:

١ ـ عوفيه;

٢ ـ اصحاب تفسير;

٣ ـ اصحاب سؤال كه پيروان شبيب نجرانى اند.

ابتدا مشتركات اين فرقه ها را ذكر مى كنيم بعد به خصوصيات آنها مى پردازيم: