فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٥٤ -       مسالك دين نزد اباضيه     

گذشتگان، آنهايى كه زندگى شان را فداى حيات ملت شان مى كنند، كسى آن را نمى پذيرد. اين شروط عبارت است از اينكه افراد پس از عضويت در اين موسسه حق ندارند به وطن خود برگردند يا در خانه و كاشانه خود زندگى كنند يا از مسئوليت خود سر باز زنند تا سرانجام به پيروزى رسند يا كشته شوند كه البته به كشته شدن نزديكترند تا پيروزى. اگر شرايط، كسى را وادار كرد كه براى يكى از امور حياتىِ انقلاب مانند تهيه آذوقه به خانه اش مراجعت كند او در خانه خود بيگانه و مسافر محسوب مى شود و بايد نمازش را قصر بخواند و همين شخص وقتى كه در قله هاى كوه يا در دره ها به سر مى برد و راه هاى ارتباطى ستمگران را قطع مى كند و يا پلهايى كه كاروان ظالمان از آن عبور مى كند، خراب مى كند يا دژهايى ذخاير ستم پيشگان را از بين مى برد مانند آن است كه او در خانه و در بين اهل و عيال خود است. اينها در هيچ يك ازاين شرايط حق ندارند امنيت مردم را سلب كنند يا به سازشكاران ضربه اى وارد سازند. اين تنظيم فدايى و ضربتىِ اسلام، براى جايى كارآيى دارد كه در آنجا ظلم حاكميت دارد و بندگان شيطان بر مردم چيره شده اند و قانون دست ساخته انسان جايگزين قانون خدا شده است. ابواسحق مى گويد: «شراء از بارزترين ويژگى هاى اباضيه است.»