شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤٦٣ - باز جواب گفتن آن كافر جبرى آن سنى را كه به اسلامش دعوت مىكرد و به ترك اعتقاد جبرش دعوت مىكرد و دراز شدن مناظره از طرفين كه ماده اشكال و جواب را نبرد الا عشق حقيقى كه او را پرواى آن نماند، و ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء

كافر جبرى جواب آغاز كرد

كه از آن حيران شد آن منطيق مرد

ليك گر من آن جوابات و سؤال‌

جمله را گويم بمانم زين مقال‌

ز آن مهم‌تر گفتنى‌ها هستمان‌

كه بد آن فهم تو به يابد نشان‌

اندكى گفتيم ز آن بحث اى عتل‌

ز اندكى پيدا بود قانون كل‌

همچنين بحث است تا حشر بشر

در ميان جبرى و اهل قدر

گر فرو ماندى ز دفع خصم خويش‌

مذهب ايشان بر افتادى ز پيش‌

چون برون شوشان نبودى در جواب‌

پس رميدندى از آن راه تباب‌

چون كه مقضى بد دوام آن روش‌

مى‌دهدشان از دلايل پرورش‌

تا نگردد ملزم از اشكال خصم‌

تا بود محجوب از اقبال خصم‌

تا كه اين هفتاد و دو ملت مدام‌

در جهان ماند الى يوم القيام‌

چون جهان ظلمت است و غيب اين‌

از براى سايه مى‌بايد زمين‌

تا قيامت ماند اين هفتاد و دو

كم نيايد مبتدع را گفت و گو