شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٢٠٥ - داستان آن كنيزك كه با خر خاتون شهوت مىراند و او را چون بز و خروس آموخته بود شهوت راندن آدميان

يك كنيزك يك خرى بر خود فكند

از وفور شهوت و فرط گزند

آن خر نر را به گان خو كرده بود

خر جماع آدمى پى برده بود

يك كدويى بود حيلت سازه را

در نرش كردى پى اندازه را

در ذكر كردى كدو را آن عجوز

تا رود نيم ذكر وقت سپوز

گر همه كير خر اندر وى رود

آن رحم و آن روده‌ها ويران شود

خر همى‌شد لاغر و خاتون او

مانده عاجز كز چه شد اين خر چو مو

نعل بندان را نمود آن خر، كه چيست‌

علت او كه نتيجه‌اش لاغرى است‌

هيچ علت اندر او ظاهر نشد

هيچ كس از سر او مخبر نشد

در تفحص اندر افتاد او به جد

شد تفحص را دما دم مستعد

جد را بايد كه جان بنده بود

ز آن كه جد جوينده يابنده بود

چون تفحص كرد از حال اشك‌

ديد خفته زير خر آن نر گسك‌

از شكاف در بديد آن حال را

بس عجب آمد از آن آن زال را

خر همى‌گايد كنيزك را چنان‌

كه به عقل و رسم مردان با زنان‌