نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٤ - «و استوت على الجودي»

اثْنَيْنِ»[١] كه الهين نگيريد يعنى خدايان نگيريد و براى مبالغه بيشتر، كلمه اثنين را نيز افزود[٢] و لذا در پى آن مى‌فرمايد: «إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ». خدا يك خداى يگانه است، پس مرا پروا كنيد.

اينكه تثنيه آورده، يعنى خداى ديگرى همراه با خداوند نگيريد و معناى آن نهى از گرفتن خدايان چندگانه است، هرچند به صيغه تثنيه آمده‌[٣] و در جاى ديگرى تفصيل آورده‌ايم كه تثنيه به معناى چند فرد است‌[٤].

«وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ»[٥].

گفته مى‌شود، جودى معرّب واژه يونانى «جورذاى» است كه نام سلسله كوه‌هايى است كه از شمال عراق تا تركيه و ارمنستان امتداد دارد و قلّه آن آرارات ٥١٧٥ متر بلندى دارد و در ميان ارامنه مقيم منطقه شايع است كه محل استقرار كشتى نوح است و عرب نيز بدون تحقيق از آنها گرفته‌اند.

شايعه ياد شده سابقه چندانى ندارد و به قرن دهم ميلادى باز مى‌گردد كه در آن تاريخ، اين جمله تورات كه «كشتى بر كوه كُردان نشست» به كوه آرارات ترجمه شد.

ارامنه در آن زمان محل استقرار مشخصى براى كشتى نوح سراغ نداشتند، تا اينكه اين ترجمه نادرست آنها را به اشتباه افكند و افسانه‌ها پيرامون آن ساخته و پرداخته شد.

در دائرة المعارف الاسلاميّه آمده است كه: آنچه از نوشته بسيارى از مؤلفان و نويسندگان ارمنى و ديگران استفاده مى‌شود اين است كه كوه «آرارات» تا قرن دهم ارتباطى به داستان طوفان نداشته است. زيرا روايت متون كهن ارمنى توصيف دقيقى از كوهى كه كشتى نوح بر آن قرار گرفت ندارد.

بنابراين آنچه در متون بعدى آمده تأثير كتاب مقدس بود كه به طور روزافزون در اين گونه نوشته‌ها ديده شد. اين كتاب مقدس است كه مى‌گويد كشتى بر كوه‌هاى‌

[١] . نحل/ ٥١.

[٢] . مجمع البيان، ٥/ ١٦١.

[٣] . همان، ٦/ ٣٦٥.

[٤] . در فصل بعدى به بررسى اشكال ناسازگارى آيه« وَ مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ» با علم مى‌پردازيم.

[٥] . هود/ ٤٤.