نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦١٦ - سد تاريخى كورش(ذوالقرنين)

به ناگاه اين هجومها در اين منطقه متوقف شد و با دقت در تاريخ، مى‌بينيم كه اين همان سالهاى ظهور كورش هخامنشى است و از اينجاست كه تاريخ نگاران اين قبايل را كه در نزد يونانيان «ميكاك» و در نزد چينيان «منكوك» ناميده شده‌اند، همان قبايل «يأجوج و مأجوج» مى‌دانند كه قرآن از آنان ياد كرده است.

مولانا ابوالكلام آزاد نيز از خلال جست و جوى تاريخ و مراجعه به نصوص عهد قديم كه در آن از يأجوج و مأجوج سخن به ميان آمده است، به همين نتيجه مى‌رسد كه سدّ ذوالقرنين همان سدّى است كه اكنون در جمهورى گرجستان واقع است. در حال حاضر نيز بقاياى ديوار آهنى آميخته با مس در كوههاى قفقاز در معبر داريال كه ميان دو كوه بلند واقع شده است، وجود دارد و آهن زيادى در آن ديده مى‌شود و امروزه همگى مى‌توانند اين حقيقت را با چشم خود ببينند.

كوههايى سر به فلك كشيده كه از درياى سياه تا درياى خزر امتداد دارد و ميان دو دريا را به‌طول ١٢٠٠ كيلومتر فرا گرفته‌است. اين كوهها پر پيچ وخم بوده و از يك جنس تشكيل شده‌است؛ به‌جز بخشى از آن كه به شكل توده عظيمى از آهن‌خالص مخلوط با مس خالص، در تنگه داريال قرار گرفته است. البته به مرور زمان صخره‌ها در دو سوى سد فرسايش يافته است و عوامل فرسايش دهنده در طول ٢٥٠٠ سال، ديواره را از سد جدا كرده و شكافهايى ميان صخره‌هاى عظيم كوهستان و پيكره آهنين و مسين سد ايجاد كرده و توده عظيمى در گذرگاه انباشته است.

در اطلسهاى جغرافيايى جديد، اين سد در ناحيه ولادى كيوكز (Vladi kiuakuss) و تفليس واقع شده است. كتابهاى ارمنى شاهد خوبى بر اين وقايع است.

اين سد را در كتب ارمنى از زمان قديم به «بهاك گورايى» خوانده‌اند و «كابان گورايى» هم بدان مى‌گويند و معناى هر دو كلمه، يكى است كه همان «دربند كورش» يا «گذرگاه كورش» باشد. از منابع گرجستان نيز همين شهادت را مى‌توان يافت. در زبان گرجى، از قديم اين دروازه را «دروازه آهنين» خوانده‌اند و ترك‌ها آن را به «دامر كپو» يا «قاپو» ترجمه كرده‌اند و امروزه هم به همين نام مشهور است.[١] «دامر» به تركى يعنى «آهن» و «قاپو» يعنى «در».

[١] . كورش كبير، ص ٢٨٠.