نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٨ - انسان راز آفرينش

ايشان ممتنع نخواهد شد. اكنون نازل شويم و زبان ايشان را در آنجا مشوّش سازيم تا سخن يكديگر را نفهمند. پس خداوند ايشان را از آنجا بر روى زمين پراكنده ساخت و از بناى شهر بازماندند.»[١]

تورات اينگونه دشمنى خداوند را با آدمى زادگان اعلام مى‌كند.

قرآن اما، همه امتها را به اتفاق و هم زيستى و هم يارى در زندگى و پرهيز از تفرقه و دشمنى و اختلاف تشويق مى‌كند:

«يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى‌ وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا»[٢]

اى مردم، ما شما را مرد و زنى آفريديم، و شما را ملت ملت و قبيله قبيله گردانيديم تا با يكديگر شناسايى متقابل حاصل كنيد.

«وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ»[٣]

و باهم نزاع مكنيد كه سست شويد و مهابت شما از بين برود.

انسان راز آفرينش‌

انسان در توصيف قرآن، گزيده و دردانه مخلوقات و راز سر به مُهر كاروان هستى است. هيچ توصيفى از انسان، بيانگر ماهيت واقعى انسان با همه ابعاد و زواياى گوناگون وى نيست؛ جز آنچه در قرآن آمده است كه با بهترين و والاترين توصيفات او را معرفي مى‌كند، چونان كه هيچ آفريده‌اى را جز او بدان گونه توصيف نكرده است. به همين دليل، از آغاز پيدايش، مورد توجه و احترام ويژه خداوند بوده است.

اينك به فهرستى از اين صفات و ويژگيها كه او را شايسته اين توجه و تكريم گردانيده بنگريد:

١. خداوند او را با دستان خويش آفريد:

«ما مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ»[٤]

٢. از روح خود در وى دميد:

[١] . عهد عتيق، سفر پيدايش، باب ١١.

[٢] . حجرات/ ١٣.

[٣] . انفال/ ٤٦.

[٤] . ص/ ٧٥.