نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٦٥ - درود بر پيروان الياس

مراعات «روىّ» است.[١]

در پاسخ بايد گفت كه او در نيافته كه اين واژه عربى نيست و از اين رو هر جا لازم باشد، مى‌توان در آن تصرّف كرد. عادتى نزد عرب رايج است كه براساس آن، و در واژه‌هاى غيرعربى بى‌هيچ قاعده‌اى دخل و تصرف مى‌كنند. قرآن كريم نيز به روش آنان واژه‌ها را به كار برده است و اين روش، نه تنها كاستى قلمداد نمى‌شود، بلكه نيكو هم هست؛ بويژه آنكه با مراعات «روىّ» نيز تناسب دارد.

مراغى مى‌نويسد: «الياسين» صورت ديگرى از واژه «الياس» است و عرب، فراوان در واژه‌هاى غيرعربى تصرف مى‌كنند.[٢]

بلاغى نيز در اين باره چنين آورده است: «سَلامٌ عَلى‌ إِلْ‌ياسِينَ»، پس از «وَ إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ»[٣] آمده است؛ زيرا اسم اين پيامبر در زبان عربى دو گونه تعريف شده است؛ همان طور كه در زبان عبرى نيز چنين است: «إلياه» و «إلياهُوّ»[٤] كه در تورات به «إيليا تشبّى» معروف است.[٥]

بارى، همان گونه كه گذشت، عرب را عادت بر اين است كه واژه‌هاى بيگانه را (شايد از سر تحقير) به روش واحدى تلفظ نمى‌كنند و هر گونه كه بخواهند در آنها تصرّف مى‌كنند.

مثلًا واژه پهلوى «دِرَخْم» را به «دِرْهَم» و برخى شاعران نيز آن را به «دِرْهام» تغيير داده‌اند.

يعنى اگر دويست درهم مى‌داشتم، صيت من مرزها را در مى‌نورديد.

نيز واژه يونانى «مَتِكْسا» را كه به معناى ابريشم خام است، به «مِدَقْس»، «دِمَقْس»، «دِقَمسْ»، «دِمَقْص» و «دِمْقاس» تعريب كرده‌اند.

همچنين واژه‌هاى «دُرْنُوك»، «دِرْنيك»، «دِرَنْك» و «دُرُموك» مُعَرَّبِ واژه‌اى‌

[١] . ملحق ترجمة كتاب الإسلام، ص ٤١٨.

[٢] . تفسير مراغى، ٢٣/ ٨١.

[٣] . صافّات/ ١٢٣:« و به راستى الياس از فرستادگان( ما) بود»

[٤] . الهدى إلى دين المصطفى، ١/ ٣٨٣.

[٥] . ر. ك: سفر الملوك الثاني، باب ١، شماره ٣، ٤، ٨، ١٠، ١٢، ١٥، ١٧.