نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٤ - پاسدار شأن و منزلت پيامبران

تا جلوه‌اى كند، انسان مجلاى اتمّ او گرديد و بس.

و چنين بود كه افاضه حضرت بارى تعالى كه همان تجلى ذات اقدس اوست، در آفرينش صنع بديع او نمود يافت كه مظهر اتمّ آن همان انسان بود.

پاسدار شأن و منزلت پيامبران‌

تحفظ بر منزلت پيامبران الهى، ويژگى قرآن است. اين در حالى است كه در تورات از شأن ايشان كاسته شده است. قرآن يادى از پيامبران الهى نكرده جز در هاله‌اى از تكريم و احترام، چنان كه ايشان را يكسره از پليدى‌ها منزه و پاك شناسانده است. از باب نمونه سوره صافات را بنگريد كه چگونه از پيامبران همراه با احترامات فائقه ياد مى‌كند:

«وَ لَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ. وَ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ. وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ. وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ. سَلامٌ عَلى‌ نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ. إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ. إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ»[١]

و نوح ما را ندا داد، و چه نيك اجابت كننده بوديم. و او و كسانش را از اندوه بزرگ رهانيديم. و تنها نسل او را باقى گذاشتيم. درود بر نوح در ميان جهانيان. ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم. به راستى او از بندگان مؤمن ما بود.

«وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ، إِذْ جاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ»

و بى‌گمان ابراهيم از پيروان اوست؛ آن گاه كه با دلى پاك به پيشگاه پروردگارش آمد.

«وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ. سَلامٌ عَلى‌ إِبْراهِيمَ. كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ. إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ. وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ. وَ بارَكْنا عَلَيْهِ وَ عَلى‌ إِسْحاقَ ...».

و در ميان آيندگان براى او آواز نيك به جاى گذاشتيم. درود بر ابراهيم.

نيكوكاران را چنين پاداش مى‌دهيم. در حقيقت او از بندگان با ايمان ما بود و او را به اسحاق كه پيامبرى از جمله شايستگان است مژده داديم، و به او و به اسحاق بركت داديم ....

[١] . صافات/ ٧٥- ٨١.