نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٩٨ - تعقيب شياطين

خواهيم بود.

«هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً»[١]؛ اوست كسى كه پيامبر خود را به قصد هدايت، با آيين حق روانه ساخت تا آن را بر تمام اديان پيروز گرداند و گواه بودن خدا كفايت مى‌كند.

آرى، ابليس مى‌خواست وحى الهى را بازيچه قرار دهد، امّا ناكام ماند:

«وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى‌[٢] أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ‌ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ»[٣]؛ و پيش از تو نيز هيچ رسول و پيامبرى را نفرستاديم جز اينكه هرگاه آرزو مى‌كرد، شيطان در خواسته و آرزويش القاى (شبهه) مى‌كرد.[٤] پس خداوند القائات شيطان را تباه مى‌كرد و سپس آيات خود را استوار مى‌ساخت و خدا داناى حكيم است.

يعنى ابليس تلاش مى‌كرد مانع از رسيدن پيامبران عليهم السلام به آرزويشان شود، امّا همواره شكست مى‌خورد و بدين سان حق بر باطل چيره و نقشه‌هاى شيطان نقش بر آب مى‌شد، امّا هنگام ظهور اسلام، شيطان و سربازانش از همان آغاز نااميد شدند و اين گونه، باطل كيشان دچار خسارت و زيان شدند.

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به دنيا آمد، ابليس از ورود به هفت آسمان منع شد و شياطين با ستارگان (انوار ملكوتى) تيرباران و رانده شدند».[٥]

امام رضا عليه السلام از پدرش امام كاظم عليه السلام و او نيز از پدرش امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند كه آن حضرت در پاسخ گروهى از يهوديان كه درباره جنّيان از وى پرسيده بودند، فرمود: «جنّيان تا پيش از بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله استراق سمع مى‌كردند، ليكن از آن هنگام با تيرباران و يورش ستارگان (انوار بازدارنده كرّوبيان) و خنثى شدن‌

[١] . فتح/ ٢٨.

[٢] . هرگاه آرزو مى‌كرد تا شريعتش را بيان كند.

[٣] . حج/ ٥٢.

[٤] . به اين صورت كه شيطان پيروان او را وسوسه مى‌كرد و نيز ستمگران و سركشان را بر ضد وى برمى‌انگيخت( ر. ك: الميزان، ١٤/ ٣٩١)( مترجم).

[٥] . امالى شيخ صدوق، ص ٢٥٣، مجلس شماره ٤٨؛ بحارالأنوار، ١٥/ ٢٥٧.