نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٩٦ - تنبيه بدنى زن

نيز در حديثى آمده: «ضعف ايشان را با سكوت درمان كنيد.»[١]، و در نقل ديگرى:

بپوشانيد.[٢]

نيز مى‌گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «جبرئيل چنان درباره زن مرا توصيه كرد كه گمان كردم جز به دليل گناهى آشكار نمى‌توان او را طلاق داد».[٣]

صدوق با سند خود از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود: «خداى رحمت كند بنده‌اى را كه ميانه خود و همسرش را نيكو كند. زيرا خداى عزوجل عنان اختيارش را در دست شوهر قرار داده و او را قيّم بر او دانسته است.»[٤]

قاضى ابن برّاج قواميت را در اينجا برپاداشتن حقوق واجب زن بر مرد تفسير كرده و گفته است: «الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ»[٥]؛ يعنى مردان پاداران حقوقى هستند كه زنان بر ايشان دارند.[٦]

و معناى آيه‌ «وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ»[٧]؛ نيز همين است كه با آيه ديگر تأكيد شده:

«وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ»[٨].

ابن برّاج مى‌گويد:

«يعنى هريك از آن دو بر ديگرى به همان اندازه حق دارد كه ديگرى بر او دارد. و هر دو حق، بر هر دو واجب است.»[٩]

همچنين پيامبر صلى الله عليه و آله كسى را كه حقوق همسر خود را ضايع كند و جانب او را رعايت نكند نفرين كرده، فرمود: «ملعون ملعون من ضيّع من يعول.»[١٠]

در حديث ديگرى فرمود: «همين گناه بس كه مردى عيال خود را تباه سازد.»[١١]

نيز فرمود: «بهترين شما كسى است كه براى خانواده‌اش بهترين باشد و من‌

[١] . بحارالأنوار، ١٠٠/ ٢٥١ به نقل از امالى شيخ طوسى، ٢/ ١٩٧.

[٢] . همان، ص ٢٥٢ به نقل از امالى شيخ طوسى، ٢/ ٢٧٦.

[٣] . همان، ص ٢٥٣.

[٤] . من لايحضره الفقيه، ٣/ ٢٨١.

[٥] . نساء/ ٣٤.

[٦] . المهذب، ٢/ ٢٢٥.

[٧] . نساء/ ١٩.

[٨] . بقره/ ٢٢٨.

[٩] . المهذب، ٢/ ٢٢٥.

[١٠] . من لايحضره الفقيه، ٣/ ١٠٣.

[١١] . دعائم الاسلام، قاضى نعمان مصرى، ٢/ ١٩٣.