نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٣٦ - مذهب كورش و شواهدى بر ايمان او

بوده كه بعدها با مبانى مذهبى زرتشتى آميخته شده است.[١]

مولانا ابوالكلام آزاد پس از اين درباره آيين زرتشت سخن مى‌گويد و اينكه دينى كاملًا توحيدى و دعوتش بر پايه فضيلتهاى اخلاقى و ايمان و به دنياى ديگر بوده است. آن گونه كه از كتيبه‌هاى سران بزرگ اين سلسله كه بر سنگ نوشته‌ها نقش بسته پيداست، اين دين در دوران هخامنشيان شكوفا شد.

دين زرتشت در دوره داريوش به اوج كمال رسيده بود. كتيبه‌هاى جاودان داريوش كه نداى دين زرتشت است، در همين عصر بر پيشانى كوهها حك شد. در يكى از اين كتيبه‌ها كه به دو هزار و پانصد سال پيش بر مى‌گردد، آمده است:

«خداى بزرگى است اهورا مَزْدا[٢] كه آن آسمان را آفريده و اين زمين را آفريده و بشر را آفريده و خوشى را به بشر داده و داريوش را شاه كرده و به سلطنت مملكتى رسانيده كه بزرگ است و مردان و اسبان خوب دارد».

در كتيبه ديگر آمده است: «داريوش شاه گويد: اهورا مَزْدا مرا به فضل خود پادشاهى داد و توفيق او براى بنيان گذارى صلح و آرامش در زمين مرا يارى كرد.

اى اهورا مَزْدا مرا و خانواده مرا و همه سرزمينى را كه به من سپردى در حمايت و حفظ خود قرار ده و دعاى مرا مستجاب كن».

در جاى ديگر آمده است: «اى انسان! آنچه اهورا مَزدا امر كرد به تو مى‌گويم: از راه راست مگرد، انديشه بد مكن و از گناه بپرهيز».

استاد آزاد مى‌افزايد:

فراموش نكنيد كه داريوش از بنى اعمام كورش بوده است و فقط هشت سال پس از مرگ او جانشين او شد؛ از اين نظر آنچه داريوش مى‌گويد، چنان است كه كورش گفته باشد و در حقيقت، زبان حال كورش است و همه اينها كه داريوش گفت‌

[١] . كورش كبير( ذوالقرنين)، ص ٢٤٦- ٢٥٤.

[٢] . اهورا مزدا يعنى خداى حكيم. بنگريد به: تاريخ جامع اديان، جان بى‌ناس، ترجمه على اصغرحكمت، شركت انتشارات علمى و فرهنگى، چاپ هفتم، ١٣٧٣ ش، ص ٤٥٦.