نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٦٤ - درود بر پيروان الياس

از ديار سينيم».[١]

جيمز هاكس مى‌نويسد: «برخى ديگر ... آن را اسم دشت سين و سينا دانسته‌اند. گويند لفظ سينيم با الفاظ مرقوم [در كتاب‌] مناسبت كلّى دارد».[٢]

همان طور كه ملاحظه شد، لفظ «سينين» معرّب «سَيْناء» (به فتح سين) و «سينين» با قلب ميم به نون، در قرآن به كار رفته است؛ زيرا عرب را رسم بر اين است كه «ميم» را به «نون» تبديل مى‌كنند.

بدين ترتيب روشن شد كه برداشت اين مستشكل، پندارى بيش نيست. بيفزايم كه به احتمال زياد «سينيم» جمع «سين» است؛ زيرا واژه‌ها در زبان عبرى با «ياء» و «ميم» جمع بسته مى‌شود؛ مانند «جَمَليم»، «حَمُوريم» و «رَكْبيم» كه به ترتيب جمع «جَمَل»، «حَمُور» و «رَكْب» است.[٣]

ليكن قرآن واژه «سين» را براساس قواعد زبان عربى، با «ياء» و «نون» جمع بسته است و بدين ترتيب، بى‌آنكه نيازى به تكلّف باشد، آرايه «روىّ» مراعات شده است؛ مطلبى كه بر به اصطلاح مستشكل، گران آمده بود. ناگفته نگذارم كه نمونه‌هاى اين كاربرد، فراوان است، امّا برخى، جاهلانه آنها را به عنوان كاستى ادب قرآنى مى‌پندارند!

درود بر پيروان الياس‌[٤]

هاشم عربى بر واژه «إلياسين» نيز اشكال كرده كه اين واژه جمع است و در جايگاه مفرد قرار گرفته است؛ از اين رو بايد گفته شود: «سلام على الياس»، همان گونه كه در آيات ذيل اين قاعده مراعات شده است: «سَلامٌ عَلى‌ نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ»[٥]، «سَلامٌ عَلى‌ إِبْراهِيمَ»[٦] و «سَلامٌ عَلى‌ مُوسى‌ وَ هارُونَ»[٧]. وى ادعا كرده كه اين اشتباه ناشى از

[١] . سفر اشعيا، باب ٤٩، شماره ١٢. كتاب مقدس، ١٠٧٠.

[٢] . قاموس كتاب مقدس، ص ٥٠٤.

[٣] . ر. ك: الرحلة المدرسية ج ١، ص ٧٤- ٧٥.

[٤] . صافّات/ ١٣٠.

[٥] . صافّات/ ٧٩.

[٦] . صافّات/ ١٠٩.

[٧] . صافّات/ ١٢٠.