نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤١٧ - ٧ هفت زمين

الكتريكى به صورت برق جلوه مى‌كند.

تخليه بار ناشى از حرارتى شديد و ناگهانى است كه برق آن را ايجاد مى‌كند؛ به اين صورت كه هوا ناگهان كشش پيدا مى‌كند و بر اثر اين كشش ناگهانى، از هم جدا و موجب رعد مى‌شود. صداى مهيب رعد، فرآيندى طبيعى است كه بر اثر بازتاب مستمر صداى اصلى رعد در عرصه‌هاى پايين‌تر جو به وجود مى‌آيد.[١]

بدين سان تناسب فراز اخير آيه كه مى‌فرمايد: «يَكادُ سَنا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصارِ» و همچنين سخن گفتن درباره ابرهاى گرانبار با بقيه آن روشن مى‌شود؛ زيرا برقِ ناشى از اين ابرهاى متراكم، سنگين و كوه پيكر است.

سيّد قطب در اين باره مى‌نويسد: قدرت خداوند ابرها را جابه جا مى‌كند، سپس آنها را درهم آميخته و توده‌اى عظيم پديد مى‌آورد و هرگاه سنگين شد، باران شديد از آن فرو مى‌بارد؛ در حالى كه به صورت كوهى عظيم و متراكم است ... كوه سان بودن ابرهايش از هر كسى براى مسافران هواپيما آن گاه كه بر فراز ابرها يا ميان آنها در پروازند، قابل لمس است؛ زيرا منظره ابرها از نظر بزرگى، داشتن پرتگاهها، پستى‌ها و بلنديها حقيقتاً به كوههاى واقعى مى‌ماند و تعبير قرآن در اين آيه حقيقتى را ترسيم مى‌كند كه انسانها تا پيش از سوار شدن بر هواپيما و پرواز بر فراز ابرها آن را نمى‌دانستند[٢]، بلكه اين منظره در دشتهاى وسيع از دور قابل مشاهده است.

٧. هفت زمين‌

«اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ»[٣]؛ خدا همان كسى است كه هفت آسمان و همانند آن هفت زمين را آفريد.

معناى همانندى چيست؟ آيا به معناى استحكام و استوارى است يا تعداد آن مقصود است؟ بر فرض دوم، ماهيّت آن چيست؟

واژه «ارض» در قرآن كريم مفرد به كار رفته است، جز در اين آيه كه گرچه «ارض» لفظاً مفرد است، ليكن از واژه «مثلهنّ» برداشت مى‌شود كه هفت كره زمين‌

[١] . براى آگاهى بيشتر ر. ك: التمهيد في علوم القرآن، ٦/ ١٤٢.

[٢] . في ظلال القرآن، ١٨/ ١٠٩- ١١٠( مجلّد ٦).

[٣] . طلاق/ ١٢.