نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٣٢ - اعلاميه حقوق بشر كورش

چشم احترام مى‌نگريست و براى نگهدارى پرستشگاهها و آرامگاههاى خدايان، كمكهاى مالى نيز مى‌كرد.[١]

اعلاميّه حقوق بشر كورش‌

كورش كبير پس از ورود به شهر پر شكوه باستانى بابل در ٥٣٨ قبل از ميلاد، براى آزادى ملل مختلف از اسارت بابليها فرمانى صادر كرد كه به موجب آن، بالغ بر چهل هزار نفر از قيد اسارت بابليها آزاد شدند و به سرزمين خود بازگشتند. متن بابلى فرمان مزبور كه ٢٥ قرن پيش صادر شده است، به سال ١٨٧٩ م. در حفارى بابل كشف شد كه اكنون در موزه بريتانيا در لندن نگهدارى مى‌شود. اين فرمان از نظر اهميت موضوع و تفويض حقوق اجتماعى و آزادى به ملل تابعه در آن عصر، چنان حائز اهميت مى‌باشد كه در محافل حقوق دانان جهان به عنوان نخستين منشور آزادى تلقّى شده است و فرمان مزبور بر سطح اسطوانه‌اى از گل رس در چهل و پنج سطر حك شده و معروف به اعلاميه كورش و به شرح ذيل مى‌باشد:

«منم كورش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه نيرومند، شاه بابل، شاه سرزمين سومر و آكد، شاه چهارگوشه جهان، پسر كمبوجيه شاه بزرگ، شاه انشان، نواده كورش، شاه بزرگ، شاه انشان، نسل «چيش پيش»، شاه بزرگ، شاه انشان، (خوزستان وايلام) از دودمان سلطنتى جاويدان كه بعل و بنو[٢] فرمانروايى آنان را گرامى مى‌دارند و سلطنت آنان را به جان و دل خواستارند. هنگامى كه من به آرامش به بابل درآمدم، با سرور و شادمانى، كاخ شاهى را جايگاه فرمانروايى قرار دادم.

مَرْدوك‌[٣]، خداى بزرگ مردم گشاده دل بابل را بر آن داشت تا مرا پذيرا باشند. من هر روز به ستايش او همت گماشتم. سپاه بيشمار من، بى‌مزاحمت در ميان شهر بابل حركت كرد. من به هيچ كس اجازه ندادم كه سرزمين سومر و اكد را دچار هراس كند.

[١] . همان، ص ٤٠٦- ٤٠٧.

[٢] .« بَعْل» در نزد بابليان نام آفريننده متعال و« بنو» نام مدبّرى است كه به فرمان خداى تعالى امور جهان راتدبير مى‌كند.

[٣] .« مردوك» نام بزرگ‌ترين خداى معبد بابل بود و نمادى از پروردگار جهانيان بود.