نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٨٧ - خروج بنى اسرائيل و عبور از دريا

راهنمايى كرديم. اين هدايت خداست كه هركس از بندگانش را بخواهد بدان هدايت مى‌كند.

آيات فراوانى در بيان جايگاه بلند ابراهيم و فرزندانش اسماعيل و اسحاق و يعقوب در قرآن وجود دارد، به عكس تورات يهودى كه همه توهين به شأن پيامبران است.

خروج بنى اسرائيل و عبور از دريا

در سفر خروج تورات آمده كه فرعون به دليل قحطى و سختى كه گريبانگير قبطيان شده بود ناگزير شد بنى اسرائيل را رها كند، اما بلافاصله پشيمان شد و با لشكريان خود ايشان را تعقيب كرد تا به ذلّت وبندگى قبلى‌شان بازگرداند اما ايشان راه فلسطين را كه بسيار نزديك بود گم كرده به بيراهه افتادند. تورات مى‌گويد خدا گمراهشان كرد تا اگر جنگ پيش آمد پشيمان نشوند و به مصر باز گردند. پس از آن فرعون در ساحل درياى سرخ به ايشان رسيد. چون بنى اسرائيل فرعون و لشگريانش را ديدند وحشت كرده به موسى پناه آوردند. خدا نيز بدو وحى فرمود كه ايشان نجات خواهند يافت و سرانجام فرعون و لشكريانش غرق خواهند شد، خداوند بين ايشان و فرعون مانع شد، و به موسى دستور داد تا با عصاى خود به دريا بزند و آب را بشكافد، او چنين كرد، و خداوند نيز تند بادى شرقى در همه شب وزاند و دريا را خشكراهى قرار داد.

بنى اسرائيل خشكى ميان دريا را پر كردند و آب در دو طرف راست و چپ ايشان چونان ديواره‌اى بود تا به سمت ديگر آب رسيدند. فرعون ديد ايشان بر خشكى مى‌روند پس در پى ايشان روانه شد و چون به ميانه دريا رسيد و بنى اسرائيل همه از آب گذشته بودند، آب به هم برآمد و فرعون و لشگريانش همگى غرق شدند و كسى از ايشان به جاى نماند.[١]

تورات تصريح دارد كه اين دريا، درياى سوف بود[٢] و محل شكافتن آب «فم الحيروت برابر بَعَل صفون» بود[٣] كه در كتاب قاموس كتاب مقدس همان «قلزم» معنى‌

[١] . سفر خروج، باب دهم تا چهاردهم.

[٢] . همان، ١٣/ ١٨ و ١٥/ ٥.

[٣] . همان، ١٤/ ٩.