نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٢ - «قلنا احمل فيها من كل زوجين اثنين»

حفص كه «كلٍّ» را با تنوين خوانده- اين است كه در كشتى از هر تيره زندگان يا جانداران يك جفت نر و ماده همراه خود كن تا پس از غرق ديگر زندگان در آب بمانند و زاد و ولد كنند و نسلشان در زمين برجاى ماند.[١]

بيشتر مفسران همين را گفته‌اند؛ كه شايد از عبارت تورات و روايات اسرائيلى تأثير پذيرفته باشند.

در سفر پيدايش آمده است:

«و از همه بهايم پاك، هفت هفت نر و ماده با خود بگير و از بهايم ناپاك، دو دو نر و ماده. و از پرندگان آسمان نيز هفت هفت نر و ماده را تا نسلى بر روى تمام زمين نگاه دارى».[٢]

در روايات اسرائيلى بر همين گونه وارد شده است.[٣]

اما مگر كشتى چه مقدار گنجايش داشته كه اين همه گونه‌هاى حيوانات اهلى و وحشى و حشرات و پرندگان را بتوان در آن سوار كرد تا نسلشان منقرض نگردد.

بلكه در برخى نقلها آمده كه نوح از همه انواع گياهان و درختان و علف‌ها يك جفت با خود در كشتى برداشت كه بس شگفت مى‌نمايد.

سيد قطب حق سخن را ادا كرده مى‌گويد: و بار ديگر حرف و حديثها پيرامون آيه پخش مى‌شود و بوى اسرائيليات به شدت در فضا مى‌پيچد.

سپس افزوده است: اما ما نمى‌گذاريم خيالات با ما بازى كند. آنچه را مى‌توان گفت خداوند در اين آيه به نوح دستور داده، همراه بردن جاندارانى است كه نوح مى‌توانسته بردارد و همراه خود سازد. بيش از اين ديگر تير به تاريكى افكندن است.[٤]

ديدگاه پذيرفته همين است. خداوند به نوح اجازه داده آنچه مى‌تواند حيوانات اهلى به اندازه نياز و به قدر زاد و توشه بردارد، تا بار او آن قدر سنگين نشود كه اوضاع به حالت اوليه برگردد. اما ديگر جانداران اهلى و وحشتى راه خود را در پيش مى‌گيرند و در منطقه خطر نمى‌مانند، چنان كه معمول همين گونه است. قرآن همين اندازه دلالت دارد و نه بيشتر.

[١] . تفسير المنار، ١٢/ ٧٦.

[٢] . سفر پيدايش، باب ٧/ ٢- ٣.

[٣] . ر. ك: الدر المنثور، ٤/ ٤٢٣ به بعد.

[٤] . في ظلال القرآن، ١٢/ ٦٢ مجلد ٤ صفحه ٥٤٨.