نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٩٣ - خيانت همسران نوح و لوط

گريبان هاشان بيفكنند.[١] كه «جيوب» همان بريدگى بالاى پيراهن است. يا مى‌گويند:

فلانى ناصح الجيب است يعنى امانت دارد،[٢] يا طاهر الجيب است، يعنى پاك جامه است.

بنابراين فرج در چنين تعبيراتى شكاف پيراهن و گريبان است كه در پيراهن‌هاى عربى معمول بوده و هست و احصان فرج كه در آيه آمده همان پاكدامنى است كه كنايه از منزه بودن از فحشاء و هرزگى باشد.

اين كاربرد بر اساس زبان اصيل عرب كهن است كه قرآن هم بر روال آن جريان دارد. امّا در دوره‌هاى بعد نام عورت زن شده كه كاربردى نو پيداست و به قرآن ربطى ندارد. آيه‌هايى همانند «وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ»[٣] يا «قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ... وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ»[٤] همگى كنايه از حفاظت از پاكدامنى و پرهيز از فحشاء دارد، و كلمه فرج در آنها هرگز نام عورت يا نام عورت زن نبوده و نيست.

خيانت همسران نوح و لوط

در قرآن مى‌خوانيم: «ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما»[٥]

خرده گرفته‌اند كه چرا ناموس بنده صالح خدا در اين آيه رسوا شده است؟

اما بايد دانست، خيانت در اين آيه به معناى عمل منافى عفّت نيست، هرگز! بلكه تنها مخالفت با شوهر و انكار پيامبرى او مراد است. فيض كاشانى مى‌گويد: خيانت كردند به شوهران خود؛ با نفاق و رو در رو شدن.[٦]

[١] . نور/ ٣١.

[٢] . لسان العرب، ١/ ٢٨٨.

[٣] . احزاب/ ٣٥.

[٤] . نور/ ٣٠ و ٣١.

[٥] . تحريم/ ١٠.

[٦] . تفسير صافى، ٢/ ٧٢٠.