نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٣ - طوفان پديدهاى طبيعى به خواست خدا

ابطال فرضيه جهان شمولى طوفان نوح‌

ولتر، نويسنده و منتقد فرانسوى (١٦٩٣- ١٧٧٨ ميلادى) در تضعيف افسانه طوفان در تورات مى‌گويد: اين مقدار آب انبوه در سطح زمين بايد دوازده دريا هريك به اندازه اقيانوس آتلانتيك را در طبقه اول تشكيل داده باشد و سطح دوم آب بايد ٢٤ برابر سطح اول بوده باشد تا بتواند كوه‌هاى بلند را بپوشاند.

وى سپس با طعنه بر كسى كه اين افسانه‌ها را ساخته و پرداخته و با حمله به كسانى كه آنها را بسان وحى منزل پذيرفته‌اند، مى‌نويسد:

اين معجزه جاودانه كه در به هم ريختن قوانين نظام طبيعت نمونه مشابهى نداشت بس بود و ديگر چه نيازى به ديگر معجزات.

ديگرى مى‌نويسد: محاسبات دقيق علمى اثبات كرده كه اگر همه گازهاى پراكنده در جوّ زمين يكجا متراكم شوند و باران ببارند، سطح زمين را بيش از چند سانتيمتر نمى‌پوشاند، چه رسد به كوه‌هاى بلند.

دكتر شفا مى‌نويسد:

«حتّى اگر ريزش باران بسيار بيشتر از چهل روز و چهل شب مورد ادعاى تورات ادامه يافته باشد، ممكن نيست از جوّ زمين آن قدر آب بر زمين بريزد كه حتّى سرزمين كوچك بين النهرين- چه برسد به تمام دنيا- تا قله كوهى چون آرارات با پنچ هزار متر ارتفاع به زير آب برود».[١]

طوفان پديده‌اى طبيعى به خواست خدا

آرى؛ طوفان پديده‌اى طبيعى بود و طبق توصيف قرآن جاى انكار در آن نيست. تاريخ گذشته دورانهاى اوليه زمين، پديده‌هاى ناگهانى جوى را شاهد بوده است. سطح زمين، همواره صحنه بارش بارانهاى سيل‌آسا و سيلابهاى وحشتناك بوده كه از قله‌هاى بلند سرازير گشته دره‌ها و جرگه‌ها و زمينهاى پست را گاه زير پوشش مى‌گرفته است. طوفان نوح نيز يكى از اين پديده‌ها بوده كه به اذن خداوند پديد آمده است:

[١] . شجاع الدين شفاء، تولدى ديگر، ٢٨٥.