نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٩٢ - و يعلم ما في الأرحام

وَ يَعْلَمُ ما فِي الْأَرْحامِ‌

«إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ. وَ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ. وَ يَعْلَمُ ما فِي الْأَرْحامِ. وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً. وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ؛ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ»[١]

در اين آيه پنج چيز از اختصاصات خداوند شمرده شده:

١- برپا شدن رستاخيز؛

٢- باريدن باران؛

٣- بارور شدن رحم‌ها؛

٤- كسى نمى‌داند فرداى او چگونه است؛

٥- كسى نمى‌داند كجا مى‌ميرد.

اين در حالى است كه برخى از اين امور، امروزه براى دانشمندان قابل پيش بينى است. مثلًا مى‌توان دانست كه در ظرف ساعات آينده، باريدن آغاز مى‌شود يا خير، و نيز مى‌توان دانست كه جنين در رحم پسر است يا دختر.

ولى باريدن باران در آيه با لفظ «وَ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ» مطرح شده است، يعنى: او است كه مقدمه اسباب باريدن را فراهم مى‌كند، كه اين از قدرت بشر بيرون است.

منتها مى‌توان از روى تجربه و مطالعه اسباب طبيعى، به دست آورد كه در آينده نزديك، در چه حجمى باريدن آغاز خواهد شد. اين همانند آن است كه مى‌توان دانست چه موقع خسوف يا كسوف صورت خواهد گرفت.

امّا آگاهى‌به‌آنچه‌در رحم‌ها است، بدين‌معنا مى‌باشدكه تنها خداوند مى‌داند در هر لحظه‌اى از لحظات، چند رحم- در سرار جهان هستى- بارور شده يا نشده است.

اين همانند آيه‌ «وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها»[٢]، بدين معنا است كه تنها خداوند مى‌داند در هر آنى از آنات، چند برگ از كلّ درختان جهان فرو مى‌افتد، و مقصود، يك برگ يا دو برگ نيست. در آيه فوق نيز همين گونه است؛ به اين معنا كه تنها خداوند مى‌داند كه در هر لحظه- از كلّ رحمها در كل جهان- چند رحم بارور، و چند رحم سقوط مى‌كند.

[١] . لقمان/ ٣٤.

[٢] . انعام/ ٥٩.