نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٩٤ - تنبيه بدنى زن

حسابرسى رهايى يابيد، و هركه سفارش مرا پاس ندارد، چه سخت است وضع او در پيشگاه خداوند.»[١]

اين حديث صراحت دارد كه منظور از زدن در آيه تأديب است، ولى نه با چوب‌دستى و تازيانه- چنان كه با چهارپايان رفتار مى‌شود- بلكه با ايجاد محدوديت در خوراك و پوشاك و مانند اينها، و اين با روش تعديل در زندگى سازگارتر است.

ثانياً، از زدن زنان چنان به سختى نهى و منع شده است كه تخلف كننده را از دايره نيكان امت بيرون شمرده جزو شرار الناس مى‌شمارد. چنان كه در حديث آمده كه زنان بسيارى از همسران اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم گرد خانه‌هاى خانواده پيامبر به شكايت از همسرانشان كه زدن آنان را مجاز مى‌دانستند آمدند، پيامبر فرمود، اينان نيكان شما نيستند.[٢]

ابن سعد و بيهقى از امّ كلثوم دختر ابى‌بكر نقل كرده‌اند كه مردان از زدن همسران نهى شده بودند، پس، از آنان به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم شكايت بردند، پيامبر زدن ايشان را اجازه داد، ولى افزود كه «نيكان شما هرگز نخواهند زد».[٣]

و در روايت ابن ماجه آمده است، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روزى صبح هنگام فرمود:

«هفتاد زن گرد خاندان پيامبر جمع شده‌اند كه همگى شكايت از شوهر خود دارند، پس- بدانيد كه- ايشان را نيكان خود نمى‌يابيد.»[٤]

عبدالرزاق از عايشه از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نقل كرده كه فرمود:

«آيا شرم نمى‌كند از شما آن كه همسر خود را مى‌زند آن گونه كه برده را مى‌زنند، در اول روز او را مى‌زند و در پايان روز با او همخوابه مى‌شود.»[٥]

عايشه گفت:

«هيچ گاه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم خدمتكارى يا زنى را حتى با دست نزد.»[٦]

از هيچ يك از امامان معصوم عليهم السلام يا صحابه اخيار يا تابعان نيك رفتار نقل نشده‌

[١] . همان، ١٠٠/ ٢٤٩ به نقل از جامع الاخبار، ص ١٥٧- ١٥٨.

[٢] . الدر المنثور، ٢/ ٥٢٣.

[٣] . همان.

[٤] . سنن ابن ماجه، ١/ ٦١٢.

[٥] . الدر المنثور، ٢/ ٥٢٣.

[٦] . سنن ابن ماجه، ١/ ٦١٢.