نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٢١ - سخن گفتن با مردم در خردى و بزرگى

شدند.

و امّا مريم عذرا وقتى روزهاى باردارى‌اش به سر رسيد پسرى زاييد و او را در قماط پيچيد و در گهواره خوابانيد و چون هشت روز شد آمدند تا او را ختنه كنند و نام يسوع بر او نهادند ...[١]

بايد از نويسنده انجيل پرسيد، چه ضرورتى داشت كه يحيى در هشتمين روز تولد خود سخن بگويد؟ (با توجه به اينكه معجزات غير عادى جز همگام ضرورت به دست اولياى خداوند ظاهر نمى‌شود) قطعاً اين به دليل اشتباه نويسنده بوده؛ اگر عمدى در كار نبوده باشد.

بارى قرآن نيز تصريحى نسبت به سخن گفتن مسيح در گهواره و در مدت شيرخوارگى و پيش از سنّ معمول سخن گفتن ندارد، آرى خداوند بر او منت نهاده او را با روح القدس تأييد كرده بود و او را خردى كامل بخشيده بود كه از طفلى تا بزرگى با مردم خردمندانه سخن مى‌گفت. مناظره او را با دانشمندان در شهر اورشليم و در سنّ دوازده سالگى كه اعجاب همگان را برانگيخت و مريم بر او ترسيد و او را بدان مؤاخذه كرد، بزودى خواهيم آورد.[٢]

همين معنى از اين آيه بر مى‌آيد: «إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَ عَلى‌ والِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلًا»[٣].

هنگامى كه خداوند فرمود: اى عيسى پسر مريم، نعمت مرا بر خود و بر مادرت به يادآور، آن گاه كه تو را به روح القدس تأييد كردم كه در گهواره و در ميانسالى با مردم سخن گفتى ....

طبرى به نقل از سعيد بن جبير از قتاده نقل مى‌كند كه گفت: يعنى در كوچكى و بزرگى با ايشان سخن مى‌گفت. از ربيع بن انس نيز همين را روايت كرده و از ابن جريج نيز نقل كرده كه گفت: در خردى و بزرگى و ميانسالى با ايشان سخن گفت.[٤]

اين بدان ماند كه فرمود: «ز گهواره تا گور دانش بجوى» يعنى از سنين خُردى تا

[١] . انجيل لوقا، باب اول و دوم.

[٢] . قصص الانبياء نجار، صفحه ٣٨٧، تفصيل داستان را خواهيم آورد.

[٣] . مائده/ ١١٠.

[٤] . جامع البيان( تفسير طبرى)، ٣/ ١٨٨.