نقد شبهات پيرامون قرآن كريم - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٥ - «و استوت على الجودي»

آرارات استقرار يافت كه بلندترين قله آن كوه «ماسك» (ماسيس) است. پس لابد نوح نيز همانجا فرود آمده است.

اما مرحله دوم رواج اين روايت، به اروپائيانى باز مى‌گردد كه نام آرارات (يا به زبان ارمنى ايرارات) را كه نام منطقه‌اى است بر كوه ماسك گذاشتند، و مستند ايشان برداشت نادرستى از عبارت سفر پيدايش بود.[١]

اين نقل كه مى‌گفت «ماسك» همان كوهى است كه كشتى بر آن قرار گرفت كم كم جاى خود را در نوشته‌هاى ارمنى قرن يازده و دوازده باز كرد. ولى تفاسير قديمى‌تر مى‌گويد كوهى كه هم اكنون به «جودى» معروف است يا كوه‌هايى كه به «جورديين» معروف هستند (يا به زبان سريانى: قردو، و به ارمنى: كُردُخ) بنابر نقل منابع مسيحى همان محل استوار كشتى نوح مى‌باشد.

آنچه مسلّم است اين تعيين مكانى- كه در ترغوم، ترجمه كلدانى عهد عتيق، نيز آمده- مستند به روايت بابلى داستان است و از واژه بابلى «برسوس» نشأت يافته است.

افزون بر اينكه كوه «نصر» كه در كتيبه‌هاى ميخى داستان طوفان آمده مى‌تواند محل دقيق آن در همان كوه‌هاى «جورديين» با مفهوم گسترده‌اى كه دارد باشد.

مسيحيان نيز به روايت بابلى قديمى و يهودى آن اعتماد كرده‌اند، و عرب نيز وقتى در مسير فتوحات خود به سرزمين «بهستان» در ارمنستان رسيدند آن را از ايشان فراگرفتند و سپس بدون تحقيق، نام جودى را كه در قرآن آمده بر كوه «قردو» كه از گذشته‌هاى دور نشناخته شده بود گذاشتند.

منطقه پيرامون كوه جودى نيز- همانند منطقه اطراف آرارات- تا امروز همراه با افسانه‌ها و خاطرات مربوط به داستان طوفان و تاريخ نوح پس از فرود آمدن از كشتى بوده است.[٢]

همچنين جغرافى‌دان بزرگ، ياقوت حموى نيز تحت تأثير اين افسانه‌ها مى‌گويد: جودى كوهى است مشرف به جزيره «ابن عمر» در شرق دجله در منطقه‌

[١] . همان منبع: ٨/ ٤.

[٢] . ر. ك: دائرة المعارف الاسلاميه كه از انگليسى به عربى ترجمه شده، ٧/ ١٦١- ١٦٣( مدخل جودى).