(٢) وقت وجوب زكات فطره هنگام داخل شدن شب عيد است و وقت پرداختن آن تا ظهر روز عيد ادامه دارد و افضل بلكه احوط آن است كه (پرداختن را) بروز تأخير بيندازد (و در روز عيد بپردازد).

و اگر نماز عيد را مى‌خواند احتياط را ترك نكند كه قبل از نماز عيد، زكات فطره را بدهد.

و اگر وقت دادن زكات گذشت و زكات را جدا كرده باشد بايد آن را به مستحقّ بدهد و اگر جدا نكرده باشد احتياط (واجب) آن است كه زكات ساقط نمى‌شود بكله آن را به قصد قربت و بدون نيّت ادا و قضا مى‌پردازد.

(٣)

مسأله ١- مقدّم داشتن زكات فطره بر ماه رمضان جايز نيست‌

، بلكه (تقديم آن) به هيچ نحو جايز نيست، البته مانعى ندارد به فقير قرض دهد، و بعد از آن و در وقت وجوب، قرض را به عنوان فطره حساب نمايد.

(٤)

مسأله ٢- جدا كردن فطره و معيّن كردن آن در مال مخصوصى‌

از اجناس و يا جدا گذاشتن قيمت آن از نقدينه‌ها جايز است؛ و احوط بلكه صحيحتر آن است كه در جدا كردن قيمت به نقدينه و پول اكتفا كند. و اگر كمتر از مقدارى كه بر او واجب است جدا كند حكم اختصاص به آن دارد و باقى مانده همچنان جدا نشده باقى مى‌ماند، و اگر آن را در مالى بيش از مقدار زكات كنار بگذارد، جدا شدن آن با اين عمل بطورى كه آن مقدار جدا شده بين مالك و زكات مشترك باشد مشكل است؛ البته اگر زكات را در مالى كه بين مالك و شخص ديگرى به طور مشاع مشترك است تعيين كند و سهم او به مقدار زكات يا كمتر از آن باشد اظهر آن است كه با اين عمل زكات جدا و معيّن مى‌شود. و اگر وقت اداى زكات بگذرد و آن را در وقت جدا كرده باشد مى‌تواند اداى آن را به مستحقّ، تأخير اندازد، خصوصا با ملاحظه كردن بعضى مرجّحات؛ اگر چه (در صورت تأخير) با تمكّن از پرداخت و بودن مستحقّ اگر تلف شود ضامن آن است، بر خلاف جايى كه متمكّن از پرداخت آن نباشد كه ضامن نيست مگر اينكه در نگهدارى آن كوتاهى شود (كه در اين صورت) مانند ساير امانتها (ضامن است).

(٥)

مسأله ٣- احتياط (واجب) است كه زكات را بعد از جدا كردن با بودن مستحقّ به جاى ديگر انتقال ندهند.