است ظاهر اين است كه صحيح است و عمره واقع مى‌شود، و اما اگر گمان كند كه حج تمتع مقدم بر عمره تمتع است و بجاى عمره نيّت حج نمايد تا به عرفات برود و كارهاى حج را انجام دهد سپس عمره را بجا آورد، احرامش باطل است كه واجب است در صورت امكان آن را در ميقات تجديد نمايد، وگرنه به تفصيلى كه در ترك احرام گذشت (عمل نمايد).

(١)

دوم: از واجبات، لبّيك گفتن‌هاى چهارگانه است‌

و صورت آنها بنابر قول صحيحتر اين است كه مى‌گويد: «لبّيك اللّهمّ لبّيك لبّيك لا شريك لك لبّيك» پس اگر اكتفاء به اين كرد محرم مى‌باشد و احرامش صحيح است و احوط اولى اين است كه بدنبال كلمات گذشته بگويد: «انّ الحمد و النّعمة لك و الملك لا شريك لك لبّيك».

و احتياط بيشتر اين است كه بعد از آن بگويد؛ «لبّيك اللّهمّ لبّيك انّ الحمد و النّعمة لك و الملك لا شريك لك لبّيك».

(٢)

مسأله ٨- واجب است كه تلبيه را با مراعات اداى كلمات بر طبق قواعد دستورى عرب، صحيح اداء كند.

بنابراين در صورت توانايى بر اداى صحيح آن و لو با تلقين يا درست كردن غلط، اداء كردن غلط مجزى نيست. و در صورتى كه نتواند آن را صحيح اداء كند احتياط آن است كه بين اينكه بهر نحوى كه برايش ممكن است و اداى ترجمه آن به زبان خودش جمع نمايد. و بهتر آن است كه علاوه بر اين براى اداى آن كسى را نائب بگيرد، و در صورت تمكّن بر اصل آن، ترجمه آن صحيح نيست. و شخص لال با انگشتش اشاره به آن مى‌كند و زبانش را حركت مى‌دهد، و بهتر آن است كه علاوه بر اين، نائب بگيرد. و از طرف بچه غير مميّز، تلبيه گفته مى‌شود.

(٣)

مسأله ٩- احرام عمره تمتع و حج تمتع و حج افراد و عمره مفرده به جز با لبيك گفتن بسته نمى‌شود

و اما در حج قران، بين لبيك گفتن و بين اشعار يا تقليد مخيّر است و اشعار اختصاص به شترهاى قربانى دارد و تقليد مشترك بين آنها و غير آنها از اقسام قربانى مى‌باشد، و بهتر است كه در شتر بين اشعار و تقليد جمع نمايد، پس احرام حج قران به يكى از اين سه چيز منعقد مى‌شود.

ليكن احتياط آن است كه در صورت اختيار كردن اشعار و تقليد، لبيك گفتن را هم ضميمه نمايد. و احتياط (واجب) آن است كه لبيك گفتن بر شخصى كه حج قران بجا مى‌آورد، واجب است اگر چه بسته شدن احرامش متوقف بر لبيك گفتن نمى‌باشد؛ پس تلبيه فى حدّ نفسه بنابر احتياط، بر او واجب است.

(٤)

مسأله ١٠- اگر لبيك گفتن را فراموش كند

واجب است براى جبران آن به ميقات برگردد و