؛ و احتياط آن است كه از آنچه در نماز عفو شده مثل خون كمتر از يك درهم و چيزى كه نماز با آن تمام نيست حتى انگشتر، اجتناب نمايد، و اما خون قروح و جروح پس اگر تطهير آن موجب حرج بر او باشد واجب نيست، و احتياط آن است كه با اميد اينكه تطهير بدون حرج براى او ممكن شود، به شرطى كه وقت ضيق نشود طواف را تأخير بيندازد، كما اينكه احتياط آن است كه در صورت امكان لباس را تطهير يا تعويض كند.

(٢)

مسأله ٤- اگر بعد از طواف بداند كه لباس يا بدنش در حال طواف نجس بوده‌

قول صحيحتر آن است كه طوافش صحيح است، و اگر قبل از طواف در طهارت بدن و لباس شك داشته باشد، طواف با آنها جايز و صحيح است مگر اينكه نجس بودن آنها را بداند و در تطهير آنها شك داشته باشد.

(٣)

مسأله ٥- اگر در اثناى طواف نجاستى به او برسد

بايد بعد از اينكه آن را تطهير نمود طوافش را تمام نمايد و صحيح است. و همچنين است اگر نجاستى را ببيند و احتمال بدهد كه در همان حال پيدا شده است؛ ولى اگر بداند كه آن نجاست از اول طواف بوده احتياط آن است كه بعد از تطهير، طواف را تمام كند سپس طواف را اعاده نمايد، مخصوصا اگر زمان تطهير آن طول بكشد.

بنابراين در اين صورت احتياط اين است كه بعد از تمام كردن طواف، نماز طواف را بخواند سپس طواف و نماز را اعاده نمايد و در اين احتياط، فرقى بين تمام كردن شوط چهارم و- تمام نكردن آن نيست.

(٤)

مسأله ٦- اگر طهارت را فراموش كند و بعد از طواف يا در اثناى آن يادش بيايد

احتياط، اعاده آن است.

(٥)

چهارم: اينكه ختنه شده باشد

؛ و اين شرط در مردان است نه زنان و احتياط، رعايت آن در اطفال است، پس اگر طفلى كه ختنه نشده به دستور وليّش محرم شود يا وليّش او را محرم نمايد، احرامش صحيح است و طوافش بنابر احتياط صحيح نيست، پس اگر به احرام حج محرم شده باشد زنها بنابر احتياط بر او حرام مى‌باشند و در صورتى كه ختنه شود و طواف نساء بجا آورد يا براى طواف برايش نايب گرفته شود، (زنها براى او) حلال مى‌شوند، و اگر طفل بصورت ختنه شده متولد شود طوافش صحيح است.

(٦)

پنجم: پوشاندن عورت‌

؛ پس اگر بدون ستر عورت طواف نمايد طوافش باطل است و چيزى كه‌