ترجمه تحرير الوسيلة (جامعه مدرسین) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ١٩٥ - مسأله ٧ - اگر از روى نادانى جاى عمره تمتع، حج تمتع را قصد نمايد
(١)
مسأله ١- در نيّت، براى خدا بودن و خالص بودن لازم است
مثل بقيه عبادتها. پس با نبود آنها يا نبود يكى از آنها، احرامش باطل است، و واجب است كه نيّت مقارن شروع در احرام باشد، كه اگر در اثناى آن باشد كفايت نمىكند پس اگر آن را ترك نمايد تجديدش واجب است.
(٢)
مسأله ٢- در نيت لازم است آنچه را قصد انجامش را دارد معيّن كند
، كه حج است يا عمره و اينكه حج تمتع است يا قران يا افراد، و اينكه براى خودش است يا براى ديگرى، و اينكه حجة الاسلام است يا حج نذرى يا مستحبى؛ پس اگر بدون آنكه مشخص كند (بطور سر بسته) نيت نمايد و تعيين آن را به بعد واگذار نمايد باطل است، و اما نيّت وجه آن (يعنى صفت وجوب و استحباب آن) واجب نيست مگر اينكه تعيين عمل متوقف بر آن باشد، و به زبان آوردن نيت لازم نيست. و گذراندن بذهن لازم نيست.
(٣)
مسأله ٣- در احرام، قصد ترك محرمات لازم نيست
نه به صورت يكى يكى و جدا و نه به صورت فشرده بلكه اگر تصميم بر ارتكاب بعضى از محرمات را داشته باشد، ضررى به احرامش نمىرساند، البته قصد ارتكاب حرامى كه حج را باطل مىكند با قصد حج، جمع نمىشود.
(٤)
مسأله ٤- اگر آنچه را كه تعيين كرده است فراموش كند كه حج است يا عمره
، پس اگر چنانچه صحت در واقع اختصاص به يكى از آنها داشته باشد، بايد نيت چيزى را كه صحيح است تجديد نمايد و در نتيجه صحيح واقع مىشود.
و چنانچه عدول از يكى از آنها به ديگرى جايز باشد بايد عدول كند و صحيح مىباشد و چنانچه هر دو صحيح باشند و عدول جايز نباشد بايد طبق قواعد علم اجمالى در صورت مكان و نبود حرج، عمل نمايد، وگرنه بحسب آنچه برايش ممكن است و حرجى ندارد (عمل نمايد).
(٥)
مسأله ٥- اگر (در مقام تعيين)، مثل حج فلان شخص، نيت كند
پس اگر مىداند كه حج او براى چه چيز است صحيح است وگرنه اوجه آن است كه باطل باشد.
(٦)
مسأله ٦- اگر بر او يك قسم از حج يا عمره به اصل شرع واجب شود
و او نيت غير آن را بنمايد باطل است، و اگر بر عهده او چيزى باشد كه با نذر و شبه آن واجب شده است و او غير آن را نيت كند باطل نيست. و اگر يك قسمى را نيت نمايد و غير آن را به زبان بياورد آنچه كه نيت كرده معيار است. و اگر در اثناى يك قسم باشد و شك نمايد كه همين قسم را نيت نموده يا غير آن را بايد بنا بگذارد كه همان را نيت نموده است.
(٧)
مسأله ٧- اگر از روى نادانى جاى عمره تمتع، حج تمتع را قصد نمايد
چنانچه قصدش آوردن عملى باشد كه غير او آن را انجام مىدهد و گمان كند آنچه را كه در اوّل مىآورد اسمش حج