؛ كه اگر براى استحباب يا خاصيتى كه در آن است باشد نه براى زينت، اشكالى در آن نيست، و احتياط آن است كه حنا را براى زينت استعمال نكند، بلكه اگر در حنا زينت باشد احتياط ترك آن است اگر چه قصد زينت را نداشته باشد، بلكه در اين دو صورت، حرمت، خالى از وجه نيست، و اگر قبل از احرام براى زينت يا غير آن استعمال كرده باشد اشكالى در آن نيست و لو اينكه اثر آن در حال احرام باقى باشد. و در انگشتر به دست كردن و حنا بستن كفاره نيست اگر چه فعل حرام انجام داده است.

(٢)

چهاردهم: پوشيدن زن زيور را براى زينت.

پس اگر زينت باشد احتياط ترك آن است اگر چه قصد زينت ننمايد، بلكه حرمت آن خالى از قوت نيست؛ ولى زيورى كه قبل از احرام عادت به آن داشته است اشكال ندارد و بيرون آوردن آن واجب نيست ليكن نشان دادن آن به مردان حتى شوهرش بر او حرام است و در پوشيدن زيورها كفاره نيست اگر چه فعل حرام انجام داده است.

(٣)

پانزدهم: روغن ماليدن‌

؛ اگر چه داراى بوى خوش و عطر نباشد؛ بلكه ماليدن روغنى كه داراى عطرى قبل از احرام، در صورتى كه بوى آن تا وقت احرام باقى مى‌ماند جايز نيست، ولى در ضرورت و ناچارى، ماليدن روغن اشكالى ندارد.

و خوردن روغنى كه داراى بوى خوش و عطر نيست اشكالى ندارد، و اگر روغن داراى بوى عطر باشد كفاره‌اش يك گوسفند است حتى براى كسى كه اضطرار به آن دارد، و اگر داراى بوى عطر نباشد چيزى بر او نيست.

(٤)

شانزدهم: از بين بردن مو

؛ زياد و كم آن حتى يك مو از سر و ريش و بقيه بدن چه با تراشيدن يا كندن يا غير آن‌ها بهر نحوى كه باشد و لو اينكه با استعمال «نوره» باشد چه مو را از خود ازاله كند يا از غير خودش و لو اينكه آن ديگرى در حال احرام نباشد.

(٥)

مسأله ٢٨- به جهت ضرورت و ناچارى، ازاله مو اشكالى ندارد

، مانند جلوگيرى از شپش و اذيت رساندن مو به چشم مثلا و مويى كه در حال وضو يا غسل بدون قصد ازاله آن، مى‌افتد اشكالى ندارد.

(٦)

مسأله ٢٩- كفاره تراشيدن سر اگر غير ضرورى باشد

احتياطا يك گوسفند است بلكه وجوب اين كفاره بعيد نيست، و اگر تراشيدن آن بخاطر ناچارى باشد «كفّاره‌اش» دوازده مد طعام به شش فقير است كه به هركدامشان دو مدّ داده شود، يا ذبح يك گوسفند يا روزه سه روز است و احتياط آن است كه در ازاله موى سر كه با تراشيدن نباشد كفاره تراشيدن باشد.

(٧)

مسأله ٣٠- كفاره كندن موى زير هر دو بغل يك گوسفند است‌

و همين كفاره گوسفند براى كندن موى يكى از آنها احتياط است، و اگر دستى به مويش بكشد و يك مو يا بيسر بيفتد احتياطا يك كف طعام صدقه بدهد.