پس سايه قرار دادن سر براى زنها به هر كيفيتى باشد جايز است، و همچنين براى اطفال جايز است، و در سايه قرار دادن، بين آنكه در محملى باشد كه روپوشى كه- سايبانست دارد يا در- اتومبيل و قطار و هواپيما و كشتى و مانند اينها كه داراى سقف سايبان باشد. فرقى نيست.

و احتياط آن است كه به چيزى كه بالاى سرش نيست و استظلال نكند مانند راه رفتن در كنار محمل يا نشستن در كنار ديواره كشتى كه روى سرش به اين وسيله سايه شود، اگر چه جواز- اينگونه استظلال خالى از قوت نيست.

(٢)

مسأله ٣٧- حرمت استظلال مخصوص به وقت سير و پيمودن (راه براى) منزلها است‌

و بين سواره و غير سواره فرقى نمى‌باشد، ولى اگر در منزل مانند منى يا عرفات يا غير اينها فرود آمد (و منزل كرد) جايز است كه زير سايه سقف و چادر رود و در حال راه رفتن، چتر بردارد، بنابراين براى كسى كه در منى است جايز است با چتر به كشتارگاه يا محل رمى جمرات برود؛ اگر چه احتياط در ترك آن است.

(٣)

مسأله ٣٨- نشستن شخص محرم در حال پيمودن (راه براى) منزل، در محمل و غير آن از چيزهايى كه داراى سقف است‌

وقتى كه حركتشان در شب باشد، خلاف احتياط است اگر چه جواز آن خالى از قوت نيست پس حركت شخص محرم با هواپيمايى كه شب حركت مى‌كند جايز است.

(٤)

مسأله ٣٩- اگر در حال پيمودن راه به جهت سرما يا گرما يا باران يا عذرهاى ديگر به استظلال اضطرار پيدا كند

، جايز است و كفاره بر او واجب است.

(٥)

مسأله ٤٠- كفاره سايه قرار دادن، يك گوسفند است‌

، حتى بنابر احتياط اگر چه از روى عذر باشد، و اقوى آنست كه يك گوسفند در احرام عمره و يك گوسفند در احرام حج كفايت مى‌كند اگر چه چند مرتبه در آنها استظلال نموده باشد.

(٦)

بيستم: بيرون آوردن خون از بدنش و لو با خراشيدن يا مسواك باشد

؛ و اما بيرون آوردن خون از بدن ديگرى مثل كندن دندان او يا حجامت او اشكالى ندارد همان طورى كه در وقت ناچارى و نياز، اگر از بدن خودش خون بيرون بياورد اشكالى ندارد. و در خون انداختن و لو اينكه ضرورى نباشد، كفاره نيست.

(٧)

بيست و يكم: چيدن و كوتاه كردن همه و يا بعضى از ناخنها از دست و يا پا است‌

؛ و بين‌