نه به اختيارى آنها و نه به اضطرارى آنها، بلكه مصدود شدن از حج تحقق پيدا مى‌كند به نرسيدن به چيزى كه با فوت آن، حج فوت مى‌شود، هر چند از روى علم و عمد نباشد. بلكه ظاهرا تحقق پيدا مى‌كند به اينكه بعد از وقوفين، او را از اعمال منى و مكّه و يا يكى از آنها منع كنند و نائب هم نتواند بگيرد. ولى اگر همه اعمال را بجا آورد و از برگشتن به منى براى بيتوته و انجام كارهاى ايام تشريق ممنوع گردد مصدود شدن تحقق پيدا نمى‌كند و حجّش صحيح است و بر او واجب است براى انجام اعمال در همين سال نائب بگيرد و اگر نتواند، در سال آينده نائب بگيرد.

(٢)

مسأله ٧- كسى كه از عمره يا حج مصدود شده اگر از كسانى است كه حج بر او مستقر شده‌

است يا در سال آينده مستطيع باشد، واجب است حج كند؛ و محل شدن مذكور از حجة الاسلام كفايت نمى‌كند.

(٣)

مسأله ٨- براى مصدود جايز است با آنچه كه ذكر شد محلّ شود

و لو اينكه اميد داشته باشد كه منع از او برداشته مى‌شود.

(٤)

مسأله ٩- كسى كه براى عمره محرم شده و بواسطه بيمارى نتوانسته به مكه برسد

در صورتى كه بخواهد محل شود بايد قربانى كند، و احتياط آن است كه بوسيله شخص امينى قربانى يا قيمت آن را به مكه بفرستد، و با او وعده بگذارد كه در روز معين و در ساعت معينى آن را ذبح يا نحر كند و همين‌كه موعد مقرر رسيد تقصير كند و نسبت به همه چيز غير از زنها در حلاليت قرار مى‌گيرد و احتياط آن است كه نائب در وقت ذبح، قصد محل شدن منوب عنه را بنمايد.

(٥)

مسأله ١٠- اگر براى حج محرم شود و بواسطه بيمارى نتواند به عرفات و مشعر برسد

در صورتى كه بخواهد محل شود بر او قربانى واجب است و احتياط آن است كه قربانى يا قيمت آن را به منى بفرستد و قرار بگذارد كه در روز عيد در منى ذبح شود و وقتى كه ذبح شد از همه چيز غير از زنها محل مى‌شود.

(٦)

مسأله ١١- اگر بر او حج واجبى باشد و بواسطه بيمارى محصور شود

از جهت زنها در حليّت قرار نمى‌گيرد مگر اينكه اعمال حج و طواف نساء را در سال آينده بجا آورد، و اگر از آن ناتوان باشد بعيد نيست كه نائب گرفتن كفايت كند، و بعد از عمل نائب، محل مى‌شود، و اگر حجش مستحب باشد بعيد نيست كه نائب گرفتن براى طواف نساء در محل شدن از آنها كفايت كند و احتياط آن است كه خودش بجا آورد.

(٧)

مسأله ١٢- اگر مصدود در عمره، خود را محل نمايد و با زنها نزديكى نمايد

سپس روشن شود كه در روز مقرر، ذبح واقع نشده است، نه گناه كرده و نه كفاره دارد؛ ليكن فرستادن قربانى يا