اينكه بنابر اقوى انعقاد عهد بر اذن هيچ كس (نه پدر و نه شوهر و نه شخص ديگر) متوقف نيست، و اقوى آن است كه زوجه شامل زنى كه در ازدواج موقت است (نيز) مى‌شود، ولى فرزند شامل فرزند فرزند (نوه) نمى‌شود و در فرزند، بين پسر و دختر فرقى نيست و مادر به پدر و كافر به مسلمان ملحق نمى‌شود.

(١)

مسأله ٣- اگر نذر كند كه از جاى معينى به حج برود

سپس از غير آنجا برود برئ الذّمة نمى‌شود و اگر همان حج از جاى معيّن را (با نذر) تعيين كرده باشد كه در سال معيّنى بجا آورد و در همان سال از غير جايى كه معين كرده بود حج نمايد كفاره بر او واجب است، و اگر نذر كند كه حجة الاسلام را از شهر خاصّى انجام دهد و سپس از غير آن حركت كند (حجة الاسلام او) صحيح است، و كفاره (حنث نذر) واجب است. و اگر نذر كند كه در سال معينى به حج برود تأخير از آن جايز نيست، و اگر با داشتن توانايى آن را تأخير بيندازد معصيت كرده و كفاره و قضا بر او واجب است. و اگر نذرش را مقيد به زمانى نكند تأخير آن تا وقتى كه گمان فوت آن را پيدا كند، جايز است، و اگر بعد از آنكه توانايى بر حج داشت بميرد (و حج نكند) بايد از طرف او قضاء شود و بنابر اقوى از اصل تركه است. ولى اگر نذر كند و توانايى بر حج پيدا نكند تا آنكه بميرد قضا از او واجب نيست. و اگر نذر حج را معلّق به شرطى كند و قبل از حصول آن شرط بميرد قضاء از او واجب نيست. ولى اگر نذر كند كه كسى را به حج بفرستد و به حج فرستادنش را معلّق به شرطى كند و قبل از حاصل شدن شرط بميرد و بعد از فوتش شرط وجود پيدا كند، با اينكه قبل از فوت توانايى بر آن داشته ظاهر آن است كه قضاء از او واجب است، كما اينكه اگر نذر كند كه كسى را در سال معينى به حج بفرستد و با اينكه توانايى بر آن داشت، تخلف كند قضاء و كفاره بر او واجب است. و اگر قبل از انجام دادن قضاء و كفّاره بميرد بايد هر دو را از اصل تركه قضاء نمايند. و همچنين است اگر نذر كند كسى را به حج بفرستد چه به صورت نذر مطلق و چه به صورت نذر معلّق بر شرطى و آن شرط حاصل شود و توانايى بر حج فرستادن داشته باشد و ترك نمايد تا بميرد. (كه هر دو از اصل تركه قضاء مى‌شود).

(٢)

مسأله ٤- اگر مستطيع نذر كند كه حجة الاسلام را بجا آورد منعقد مى‌شود

و بجا آوردن حجة الاسلام برايش كافى است، و اگر آن را ترك نمايد تا بميرد قضاء از او و كفاره از (اصل) تركه‌اش واجب است. و اگر غير مستطيع حجة الاسلام را نذر كند نذر منعقد مى‌شود و تحصيل استطاعت بر او واجب مى‌شود مگر اينكه نذرش عبارت از «حج بعد از استطاعت» باشد.

(٣)

مسأله ٥- در حج نذرى، استطاعت شرعى معتبر نيست‌

، بلكه با داشتن توانايى عقلى واجب است مگر آنكه انجام آن همراه حرج باشد يا موجب ضرر بر جان يا آبرو يا مال گردد و آن ضرر موجب حرج بر او باشد.

(٤)

مسأله ٦- اگر حج غير از حجة الاسلام را در سال حجة الاسلام نذر كند

و مستطيع هم باشد