١٠٦٤. تاريخ دمشق‌ به نقل از منهال بن عمرو و عَبّاد بن عبد اللّه اسدى و عمرو بن واثله: على بن ابى طالب ٧ در روز شورا فرمود: «به خدا سوگند، بر آنان چنان احتجاج مى‌كنم كه نه قُرَشى و نه عرب و نه عجمِ آنها نتواند آن را رد كند و خلافش را بگويد».

سپس به عثمان بن عفّان و عبد الرحمن بن عوف و زبير و طلحه و سعد، كه اعضاى شورا و همگى از قريش بودند و طلحه، آن هنگام، رسيده بود فرمود: «شما را به خدايى كه خدايى جز او نيست، سوگند مى‌دهم: آيا كسى در ميان شما هست كه پيش از من به يگانگى خداوند، اقرار كرده باشد؟».

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا كسى در ميان شما هست كه پيش از من براى خدا نماز گزارده و به سوى دو قبله، نماز خوانده باشد؟».

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «چون پيامبر ٦ مؤمنان را با هم برادر كرد، مرا با خود برادر نمود و [مرا] براى خود، به منزله هارون براى موسى ٧ قرار داد، جز آن كه من پيامبر نيستم. شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا جز من، كسى در ميان شما، برادر پيامبر خدا هست؟».

گفتند: نه.

فرمود: «چون پيامبر خدا درِ خانه‌هايتان را [كه به مسجد باز مى‌شد،] بست و درِ خانه مرا گشود و با او در منزل و مسجدش بودم، عمويش برخاست و به او گفت: اى پيامبر خدا! درهاى خانه‌هاى ما را بستى و درِ خانه على را گشودى! [پيامبر خدا] فرمود:" آرى. خداوند، به گشودن درِ خانه او و بستن درهاى خانه‌هاى شما فرمان داد".

شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا جز من، در ميان شما پاك و پاكيزه‌اى هست؟».

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «چون [پيامبر خدا] پرچم را در جنگ خيبر به من سپرد، فرمود:" پرچم را به كسى مى‌دهم كه خدا و پيامبرش را دوست دارد و خدا و پيامبرش نيز او را دوست دارند" و نيز، در روز پرنده [بريان‌شده‌] مى‌گفت:" خدايا! محبوب‌ترينِ خلق خود را نزد من آر تا با من غذا بخورد". پس، من آمدم كه گفت:" خدايا! محبوب‌ترين فردِ نزد پيامبرت [نيز همين است‌]. خدايا! محبوب‌ترين فردِ نزد پيامبرت [نيز همين است‌]."

شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا در ميان شما، محبوب‌تر از من در نزد خدا و پيامبر او هست؟».