دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧٥ - ١/ ٤ انگيزههاى امام براى پذيرش حكومتبيعت نور

١/ ٤

انگيزه‌هاى امام براى پذيرش حكومت

١٢٨٧. امام على ٧: آگاه باشيد! سوگند به آن‌كه دانه را شكافت وانسان را بيافريد، اگر حضور حاضران نبود و حجّت با وجود ياورْ تمام نمى‌شد، و [اگر نبود] پيمانى كه خداوند از عالمان گرفته كه بر شكمبارگى ستمگران و گرسنگى مظلومان، بى‌قرار باشند، هر آينه، افسار حكومت را بر پشتش رها مى‌كردم و آخرش را با كاسه اوّلش سيراب مى‌ساختم و مى‌ديديد كه دنياى شما نزد من، از آبِ بينى بُز ماده‌اى بى‌ارزش‌تر است.

١٢٨٨. امام على ٧‌ از سخنان او كه اسباب پذيرش حكومت را بيان مى‌دارد: اى جان‌هاى گوناگون و دل‌هاى پراكنده كه بدن‌هاشان حضور دارد و خِرَدهايشان از آنها غايب است! شما را به حق بر مى‌گردانم، ولى از آن مى‌گريزيد، چنان‌كه بزغالگان از بانگ شيرِ غرّان مى‌گريزند. دور است كه با شما پايه‌هاى عدل را به پا دارم يا كژى‌هاى حقيقت را راست كنم!

بار خدايا! تو مى‌دانى كه آنچه از ما سر زد، رقابت در سلطنت (و حكومت) و آرزوى زيادىِ مال دنيا نبود؛ بلكه [بدان جهت بود] تا نشانه‌هاى دينت را بازگردانيم و اصلاح را در شهرهايتْ آشكار سازيم تا در سايه آن، بندگان ستمديده‌ات امنيت پيدا كنند و حدودِ معطّل مانده، اقامه گردد.

١٢٨٩. امام على ٧‌ از حكمت‌هاى منسوب به ايشان: بار خدايا! تو مى‌دانى كه من در پىِ زمامدارى و حكومت و برترى‌جويى و رياست نبودم؛ بلكه تنها در پىِ اقامه حدود