دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥ - ٣/ ١ وصيت عمر درباره جانشين

فصل سوم

زمينه‌هاى خلافت عثمان‌

٣/ ١

وصيّت عمر درباره جانشين‌

١٠٤٨. الطبقات الكبرى‌ به نقل از مِسوَر بن مَخرَمه: از عمر بن خطّاب، زمانى كه سالم بود، خواسته مى‌شد كه جانشين تعيين كند؛ امّا او خوددارى مى‌ورزيد. روزى، او بر منبر رفت‌و سخنانى گفت‌و از جمله گفت: اگر من مُردم، كار شما با اين شش نفرى است كه پيامبر خدا در هنگام رحلتش از آنها خشنود بود: على بن ابى طالب و همتايش زبير بن عوّام، عبد الرحمن بن عوف و مانندش عثمان بن عفّان، طلحة بن عبيد اللّه و همراهش سعد بن مالك.

هان! شما را به قضاوت پروامَدارانه و تقسيم عدالتمندانه سفارش مى‌كنم.

١٠٤٩. الكامل فى التاريخ‌ به نقل از عمر بن خطّاب، پيش از وفاتش: پس از سخنم با شما، تصميم گرفته بودم كه با غور و بررسى، كارتان را به كسى بسپارم كه شايسته‌ترينِ شما در وا داشتن شما به حق است؛ و به على ٧ اشاره كرد.

[آن گاه افزود:] امّا بيهوش شدم و در رؤيا ديدم كه مردى داخل باغى شد و شروع به چيدن هر ميوه رسيده و تازه‌اى نمود. او آنها را براى خود برمى‌داشت و زيرش مى‌نهاد. پس دانستم كه خداوند، كارى را كه اراده كرده، انجام مى‌دهد و عمَر را قبض روح مى‌كند. پس نخواستم كه در زندگى و مرگ، بار آن را به دوش گيرم.