دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٥ - ٥/ ٣ ٤ تحريكات طلحه

عايشه و حفصه بودند.

چون عثمانْ سلام نماز را داد، به مردم رو كرد و گفت: اين دو فتنه‌گر، مردم را در نمازشان دچار شبهه كردند. [شما دو نفر،] يا از اين كار دست مى‌كشيد، يا به دشنامى كه برايم حلال است، دشنامتان مى‌دهم؛ چرا كه من به اصل (ريشه) شما آگاهم.

سعد بن ابى وقّاص به او گفت: آيا به محبوبه‌هاى پيامبر خدا چنين مى‌گويى؟!

[عثمان‌] گفت: به تو چه؟ اين جا چه كار دارى؟

سپس به سعد، رو آورد و آهنگ او كرد؛ ولى سعد گريخت.

١١٨٧. شرح نهج البلاغة: گفته‌هاى عايشه درباره عثمان، معروف و معلوم است و نيز نشان دادن پيراهن پيامبر خدا، در حالى كه مى‌گفت: اين، پيراهن اوست. هنوز كهنه نشده كه عثمان، سنّتش را تغيير داده است. و سخنان بى‌شمار ديگر.

١١٨٨. العقد الفريد: مغيرة بن شعبه بر عايشه وارد شد. عايشه گفت: اى ابو عبد اللّه! كاش در جنگ جمل مى‌ديدى كه تيرها كجاوه‌ام را سوراخ كرده و حتّى برخى از آنها به پوستم رسيده بود.

مغيره به او گفت: دوست داشتم كه يكى از تيرها تو را مى‌كشت.

گفت: خدايت بيامرزد! چرا چنين مى‌گويى؟

گفت: شايد كفّاره سعى و تلاشت بر ضدّ عثمان مى‌شد.

ر. ك: ص ٣١٩ (حج‌گزارى عايشه به هنگام محاصره عثمان).

٥/ ٣ ـ ٤

تحريكات طلحه‌

١١٨٩. تاريخ المدينة به نقل از عوف: طلحة بن عبيد اللّه، تندترين صحابى بر ضدّ عثمان بود.