دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٣ - ٤/ ٢ ١ دادن امتيازات ويژه به عمويش حكم بن ابى عاص

[عمر] گفت: پس، آن را بردار و به درون بيت المال ببر.

عمر كشته شد و آن گوهر به همين حالت بود و چون عثمان به خلافت رسيد، آن را گرفت و زيور دخترانش كرد.

هر دو، نيكو عمل كردند: عمر، آن گاه كه خود و خويشانش را از آن محروم داشت و عثمان، آن گاه كه آن را به خويشانش داد (صله رحم كرد).

١٠٨٦. تاريخ اليعقوبى: عثمان، بخشنده بود و با مال، صله رحم مى‌كرد و نزديكان و خويشان خود را مقدّم مى‌داشت و در عطاياى [ساير] مردم، مساوات را رعايت مى‌نمود و مروان بن حكم بن ابى عاص و ابو سفيان بن حرب بر او مسلّط بودند.

١٠٨٧. دول الإسلام‌ درباره شورش بر عثمان: آغاز به خُرده‌گيرى بر عثمان كردند؛ چرا كه اموال را به نزديكان خود مى‌داد و حكومت ايالت‌هاى مهم را به آنان مى‌سپرد. پس، لب به اعتراض گشودند. او اموال بسيارى را از آنِ خود كرده بود و هزار برده داشت.

٤/ ٢

گردش ثروت در ميان توانگران‌

٤/ ٢ ـ ١

دادن امتيازاتِ ويژه به عمويش حكم بن ابى عاص‌

١٠٨٨. العِقد الفريد: از چيزهايى كه مردم را بر عثمان شوراند، باز گرداندن رانده شده پيامبر خدا (حَكَم بن ابى عاص) بود؛ كسى كه ابو بكر و عمر نيز بازگشتش را نپذيرفته بودند. [عثمان،] صد هزار سكّه به او عطا كرد.